12. hafta - misket limonu

Bu hafta da geride kaldik. 13. haftamiza girmis durumdayiz, henuz 12. haftayi ozetleme firsatimiz olmadi. Gectigimiz Cuma gunu tarama testini yaptirdik (12.3'te). Bu seferki ultrason cok daha detayli goruntu veriyordu, dolayisiyla izlemek cok heyecan vericiydi.

Bebegin vucudundaki tum kemik yapilari ayirt etmek mumkundu. Yuzu resimlendirilen uzayli figurlerine benziyordu. Henuz yumusak doku gelismediginden buyukce bir kafanin kucuk bir bolgesinde burun kemigi ve dis tomurcuklari ile kuru kafa/uzayliyi andiran bir goruntu cikiyordu. Ailelerimizin her ikisinde de koca kafalilik normal bir sey oldugundan bebegin kafa cevresinin bir hafta ilerden gitmesine sasirmadim ama "nasil dogacak bu koca kafa" diye korkmuyor da degilim. Omurgasindan el ve ayaklarina her sey cok netti, femur (ust bacak), radius ve ulna (on kol) kemiklerini kendim ayirt edebiliyordum. En hos kismi, bebegin yuzune 'zoom' yapilip hem kafasinin hareketlerini hem de kalbinin atisini es zamanli ayakta monitore yaklasmis H.'yi de izledigim sahneydi. Ellerini acip kapiyor - ki kocaman elleri var- ve devamli salliyordu. Guzeldi, komikti; cok cirkindi :)

Gerekli olcumler alindi, kan verildi. Simdi 2 hafta kadar beklememiz gerekiyor test sonuclarini almaya. Degisen bedenim, buyuyen gobegim, alistigim mizmiz hallerim ve gorduklerimden sonra bebegin saglikli olmasini dilemekten baska yapacak sey kalmiyor bana. Umarim her sey yolunda gider.

Babycenter'in dedigine gore 12. haftada reflekslerin gelismesi buyuk habermis -ki ultrasonda hareketlerine, ellerini acip kapasina sahit olduk. Barsaklar gelisiyor, bobreler idrar torbasina simdiden idrar uretiyormus. Kafa, yuz, sinir sistemi gelisimi ise tam hiz devam etmekte imis.

Bende ise plasentadan salgilanan progesteron sagolsun, yemek borusu ile mide arasindaki kapagin gevsemesi sonucu mide yanmasi halleri gormek -ki goruyoruz gayet- normalmis. Rahimin ust kismi pubic kemigin hemen uzerinden hissediliyormus (anatomi bilmek cok faydali bu tur farklari erkenden yakalamak icin).

Dogrusu gobegim epey buyuk (bence). Artik saklamak mumkun olmuyor. Koyu renk ve bol seyler giymek pek ise yaramiyor. Su test sonuclari bir gelse de artik bebegi saklamaktan kurtulacagim gunleri gorsem diye bekliyorum.

Bu arada biz cinsiyetini ogrenemedik bebegin. Ultrasonu yapan kisi kizlarin klitorisinin erkeklerin penisi kadar buyuk olabilecegini, ayirt etmenin zor olacagini, o yuzden bir sey soylememeyi tercih ettigini anlatti bize. Fakat biz merakimizi gizlemedigimizden genital alana bakti, bizim gordugumuz kocaman (goreceli elbet) bir keseydi ama kiz/erkek fikrimi sadece erkek lehinde %60'a degistirebildi. Mecbur 18.-20. haftayi bekleyecegiz, bir sonraki ultrasona artik.

kaynak sayfa

Bu cinsiyet konusunda ultrasonu ceken kadinin anlattiklarindan sonra daha once pek dikkat etmedigim genital organ gelisimine baktim. Sahiden de iki cinsiyet arasinda genitallerin gelisimi cok benzer. Yukaridaki fotograflar 11. hamilelik haftasinda (9. embriyonik gelisim haftasina denk geliyor) kiz (sag) ve erkek (sol) bebeklerin dis genital organlarinin resimleri (1. Anus, 2. Labio scrotal folds, 3. Legs, 4. Genital tuber, 7. Urethral groove, 8. Urogenital folds). Inanilmaz guzel!

11.hafta - incir

Cok mesgul bir doneme geldi, 11. haftayi kacirdik. Yine de kisaca yazayim istedim.

Gectigimiz hafta icinde bebek gercekten bebege benzemeye basladi artik :) Recellik incirlerin boyutuna ulasti. Kemik ve dis gelisimine tum hiziyla devam. Gerilme ve tekmeleme egzersizleri giderek artiyor. Ellerini acip kapamaya basladi baslayacak. Diyafram gelismekte, hickiriklar kapida.

Bende ise iki hafta kadar once aniden gelen enerjik hissetme haline devam. Tempoma yetisilemiyor ama. Binlerce kisinin katildigi bir kongreden mutluluk ama bir o kadar yorgunlukla dondum. Son ucak yolculugu (aktarmalarla 10 saat surdu toplamda) hirpaladi beni.

Kiloda artis yok ama gobek buyuyor, one dogru bir yonumuz var. Artik bol gelen pantolon belleri sikar oldu. Bugun hamile pantolonu baktim internetten, bir seyi gozume kestirdim, herhalde alirim. Oncesinde gobegim pek olmadigindan bana fark cok buyukmus gibi gelse de kongrede bulustugum arkadaslarim belli olmuyor dediler. Sanirim insan azicik gobegi ciksin istiyor. Bu sabah uzun zamanin ustune tartilip da kilo almamis oldugumu gorunce acaba bebege bir sey mi oldu diye korktum. Ne kadar sacma ama insan boyle iste. Oysa biliyorum ki ilk 'trimester'da kilo dahi verilebiliyor.

Diger taraftan her hafta yarim kilo alacak olmak cok garip geliyor. Simdiden azicik yemek yedigimde cok sis hissediyorum. Nefes nefese kaliyorum. Cok konforlu bir his oldugunu soyleyemem. Okudugumuza gore cigerler de genisliyormus bebegin kan dolasimina yetisebilmek icin. Gogus kafesi genisleyecekmis. Bundan haberim yoktu dogrusu. Ilginc geldi.

Bu arada, bu Cuma gunu tani amacli ultrasonumuz var. Belki bebegin cinsiyetini de ogrenebiliriz diye dusunuyorum. Risk grubunda olmadigimizdan icim rahat bu yuzden kiz mi erkek mi meraki daha agir basiyor. 12. haftamizdayiz artik, kisaca keyfimiz yerinde. Cuma gununden haberlerle yine yazarim.

isten gucten - ilk temas

Bugun is yerim yani okul tatil. Ama ben sabah 8bucuktan beri (10bucuk saat simdilik) calisiyorum. Hic durmadan, hic oturmadan tezim icin en kritik sayilabilecek deneyleri yapiyorum. Ilk hatami yaptim bile. Yorulmak iyi gelmiyor, hata yapiyor insan; ara vereyim, bir bahaneyle blogu da guncellemis olurum dedim.

Dun ilk kez bebegi hissettim. Elim karnimda 'ilk hissedecegim zaman simdi mi' diye bastirip duruyorum zaten. H. bebegi ezdigimi soyleyip ugrasiyor benle. Ama dun arabayla trafikte kalmisken elim karnima gitti. Anatomi biliyorum, gaz degildi, aortun atimi degildi. Boyle avuc icine iki parmak ucunla dokunus gibiydi. Oyle guclu tekme falan degil, kucuk surtunmeler ama sadece iki parmak ucu buyuklugunde. Iki farkli zamanda (isiklarda bekledigim anlari seviyor olmali) hissettim ayni seyi, bir daha olmadi. Veteran anne diyorlar birden fazla cocugu olanlara, gazi anne yani. Iste bu tecrubeli anneler bebeklerini ilk kez annelere gore daha erken hissedebiliyorlarmis. Farki gazla bebek hareketini ayirdedebilme tecrubeleriymis. Sonradan eklenmis not: 16. haftadayim, hala bir sey hissettigim yok. Eger abartip da bebegin bir yerini ezmemissem ben o gun bebek falan hissetmemisim. Hala sabirsizlikla bekliyorum :) Sanki o zaman gercekten hamile hissedecegim :)))

Hala kilo almadim. Sanirim pek cok kadinin gobeginin buyumesinden ilk kez mutluluk duydugu tek zaman hamilelik donemi. Gobek buyuyor, kilo yok. 3. ay dolmak uzere, sanirim kilolar gelecek. Dusunemiyorum en az 12 kilo daha agir olacagimi. Simdiden yemek yiyince karnim acayip sis geliyor (bu sayede eskisi gibi kocaman porsiyonlar hupletemiyorum), nefesim kesiliyor oyle sisken.  Azar azar, gunde 6 ogun yemeli gibi seyleri duydugumda ben nasil yapacagim diye dert ediyordum. Mecbur azar azar yiyor insan, eh obur da olunca 6 ogunu atlatamiyorsun.Bir de su icme aliskanligi edinebilsem. Su icmek, su kokulu vitaminleri yutmak kadar gorev benim icin. Unutuyorum, aklima bile gelmiyor her ikisi (H. pesimi birakmiyor ama). Ilk aylarda acayip susuyordum, sanmistim ki bu boyle devam edecek. Sanirim mide yanmasindandi o hararet.

Bunun haricinde anlatabilecegim is konulari hep. Son bir kac gun cok yogundu. Chicago'ya gidiyorum bilimsel bir toplanti icin. Verilerimi sunacagim posterimi hazirlamak beni cok zorladi. Uykusuz kalmayacagim, stres yapmayacagim derken uzadi da uzadi. Tabii sonucta ben her zamanki ben, yumurta kapiya dayaninca poster bitti, son dakikada basildi. Her sey hazir. Simdi yaptigim yine "son dakika" turunden deneyler. Gitmeden evvel yapip bitirmem gerekenler. Hamile farelerle deney yapiyor olmak nasil celiski yaratiyor, icimi eziyor anlatamam. Diger taraftan hamile insanlara dogru duzgun test edilmeden verilen cok muhim bir ilaci test etmenin rahatligini yasiyorum. Kac yavru zarar gordu simdiye kadar kim bilir. Umarim bulgularim yararli olur.

10. hafta doktor gorusmesinden

Bugun ilk kez bebegin kalp atislarini dinledik. Ben nedense gergindim doktorla gorusmeden evvel. Ne zaman ki bebegin kalp atislarini duyduk anlasilamaz bir sevincle doldu icim. Ne kadar gercek ama inanilamaz geliyor!

Grip asisi olmam tavsiye edildi, ben de oldum. Bilmiyordum hamililelikte bunun guvenli olup olmadigini. Bilakis ozellikle hamilelere tavsiye ediliyormus. Bunun haricinde her sey cok yolundaymis. Dusuk riskli grupta oldugumdan dogumumu bir ebenin bile yaptirabilecegini soyledi doktor. Korktum valla. Yok, ben guven icinde, rahat rahat bir doktorla yapayim dogumumu. Hala dogum icin gidecegim doktoru secmedim. Bu son NT-taramasini da yaptirayim. Tum sonuclari toplayip bir sonraki randevumu yeni doktorla alirim diyorum. Daha kucuk, guvenli, buyuk hastahane soguklugundan uzak bir yer istiyorum. Insanin en cok ihtiyaci olan sey kendini ve bebegini %100 emanet edebilecegin bir doktorunun olmasiymis; simdi daha iyi anliyorum.

Bagirsak yavasligina karsi bol su icmem gerekiyormus. Bunlarin haricinde yeni bir sey yoktu.

Kalp atislari gum gum de gum gum.... :)

10. hafta - kumquat ya da erik diyelim biz

10. haftamizin icindeyiz. Zaman oldukca hizli geciyor bana gore.

Bu sabah cok heyecan vericiydi. Ben NT-tarama testini yaptiracagimiz icin bugunki ultrason randevumuzun iptal edilecegini zannediyordum. Fakat telefonda bu ya da aksi onaylanamadi. Sabah her halukarda randevumuza gittik H. ile. Ultrasona girmemiz gerektigini, boylece bebegin gelisiminin hangi asamasinda oldugunun belirlenecegini ve NT-randevusunun bu bulgulara gore verilecegini ogrendik.

Ben ultrason cekilmeyecegini sansam da heyecanlanirken bulmustum kendimi, komik gelmisti. Bosa degilmis.

Bebegi gorduk, yanlamasina oylece duruyordu basta. Ben zaten bir tepki versem karnim kasildigindan goruntu kayboluyordu. Kendimi kasip gulmemeye, konusmamaya ve sadece izlemeye calistigimi hatirliyorum. Bir zaman sonra kipirdamaya basladi kollari ve bacaklari. Iste o anlar cok guzeldi. Gercekmis! Oradaymis! Hizliydi her sey. Sonra ultrasonu ceken kadin analiz icin baska bir odaya gectiginde bebegin son goruntusunu ekranda acik birakti. Guzeldi izlemek.

Ultrasonun bebege yararli bir sey olmadigini biliyorum. Ama bu NT-taramasi icin iki hafta icinde tekrar bir ultrason cekilecek olduguma sevindim dogrusu. Sanirim hic bir zaman tatmin olamayacagiz gorduklerimizle ama ilk kez bu kadar hamile hissettim. Hareket etmesi acayip guzel!

Bugun kardesim B.'nin dogumgunu, hediyesi bebegin fotografi oldu. Guzel ve unutulmaz bir gun oldu benim icin :)

Bu haftanin beklenen gelisim detaylari soyle: Zaten ultrasonunda soyledigi gibi boyu (bas-kuyruk sokumu arasi) 3.5cm. (erik kadar diyelim, buradaki kumquat denilen mandalinamsi bir meyveden bahsediyor kaynak sayfam). Kalbi neredeyse benimkinin iki kati hizla atiyor. Gelisiminin en kritik donemini atlatmis durumda. Icinde bulundugu sividan yutuyor ve bol bol hareket ediyor. Yok olmakta olan yolk sack'in yerine karaciger devreye girip alyuvar uretiyor. Ektoderm cilgin; tirnaklar cikmis, saclar belirmeye baslamis.

Benim icin ise durum daha ic acici. Derdim hic alisik olmadigim sekilde pantolonlarin belimi sikmasi. Istah sorunum yok, ne fazla ne az. Sadece iki kiloya yakin bir artis soz konusu. Ama gobegim buyudu epey. yemek yiyince hemen disa portluyor. Sindirim dertleri var elbet, barsaklar yavasliyormus bebege daha fazla besin emmek icin. Zaten vucut su topluyor. daha 3.5cm bebek ile koca gobek arasindaki iliskiyi aciklamak icin mazeretler bunlar.

Karnin disa cikik olmasini bebegin tutundugu yer belirliyormus. Benim plasenta rahimin alt duvarindaymis. Bakalim detayli ultrason ne diyecek. Gerci ondan once, yarin doktor randevumuz var, ona sorarim. Yeni gelismeler cok yakinda :)

10.haftadan haberler

10. haftaya girdik. Her sey yoluna girdi. Mide yanmasi, halsizlik yok. Cok zinde hissediyorum. Keyfini cikaracakken aksine cok kosturur oldum. Iste cok calisiyorum. Yine de keyifler yerinde. Bebegin varligini unutur gibi oluyorum bazen. Sisliklere alistim. Me.melere cozum diye emzirme amacli da kullanilan bir yatak sutyeni aldim. Super rahat, ezmiyor vs. ama emzirme amacli kullanilacagi zaman cok komik oluyor.

Bir ara gidecegimiz hastahaneye alternatif bir yerler bakmayi denedim. Arkadasimin tavsiye ettigi yerden sadece gorusmek icin dahi randevu alamadim. Moron diyebilecegim nadir insanlardan cikti sekreter. Daha once yapilmi sne kadar testim varsa gondermem gerektigini, aksi halde randevu veremeyecegini soyledi. Gonderdim, fax hatlari mesgul, devamli mesgul. Persembe ultrasonumuz var, ondan once gorusebilmeyi istiyoruz dedim, olasi bana en erken verebilecekleri randevu gununu sordum, bir cevap da alamadim. En sonunda fax hala ulasmamisken onlara azarladim kadini, sonunda bana persembe guu randevu verebilecegini soyledi. Cok kizmistim, gec deyip kapattim telefonu.

Ben guzel guzel giderim simdiki hastahaneme, doktorumla tanisiriz, ultrasonumuzu cektiririz ondan sonra sevmediysem baska yer bakarim diye karar verdim. Bos yere can sikintisi.

1. trimester ultrasonunun yerine NT-tarama denen ultrasonu cektirecegiz. Kromozom anomalilerinin teshisi icin. O da sanirim 11. haftada oluyormus. Yani bu durumda yarinki ultrasonumuz da iptal. Bebegi gormeden hamile olduguma hala inaniyor gibi hissetmiyorum. Sanki ultrason cok seyi degistirecek kafamizda.

Onumuzdeki hafta sonunda Chicago'ya gidiyorum kongre icin. Umarim o zamana vermezler randevuyu, iki isi nasil denk getiririm bilemiyorum. Simdi bana dusen hastahanenin beni aramasini beklemek.

Yemek ve istah problemi halloldu gibi. Artik duzenli olarak 3 ogun ve aralarda kuru kayisi/uzum vb. seyler yiyorum. Istehim eskisi gibi deli istahi degil. Toplamda iki kilodan az aldim. 3. ayda oldugumuzu dusunursek gidisat iyi gorunuyor.

Simdiden karnim disa cikik. Uzun seyler giyiyorum kapatmak icin. dusuk bel pantolonlar rahat oluyor. Bir hamile kemeri gibi bir sey aldim, pantolonu fermuarini cekmeden belinde tutmaya yariyor. Ama cok hamile gorunuyor gibi hissettim onunla. Boyle salas gayet rahat oluyor.

Is yerimdekilere hala bir sey soylemedim. Daha va rdiyorum. Kongreden sonra makaleyle ilgili bir iki sey cizittirebilsem belki o zaman daha rahat hissedecegim soylemek icin. Simdi tatilden geldim, hamileyim demek suclu hissettiriyor. Bunun yanisira zaten arkadasim gibi olmadiklarindan bilmelerine de gerek yok diyorum.

Simdilik bu kadar olsun, ben seminere kosayim :)

9. Hafta - Uzum

Bu sabah ilk hemsire ziyaretimi yaptim. Cesitli testler yapildi, bilgiler verildi.
Belki de ilk ziyaretim oldugundan hic rahat hissetmedim. Herkes, her sey cok itici geldi. Henuz doktorumla tanismadim. Haftaya persembe ultrason, cuma gunu ise doktor randevum var. Belki o zaman daha iyi hissederim.

Sanirim butun yapilacak testlerin arka arkaya siralanmasi, olasi sorunlari oylece dinlemis olmak huzursuz etti beni. Sikayet edecek hic bir somut neden yok ama boyle hissediyorum iste.

Neyse bu hafta bebek 9 haftasini doldurmus durumda. Iri bir uzum buyuklugune ulasmis. Insana daha cok benziyormus (!), kuyrugu kaybolmus, goz kapaklari gelismis. Sanirim ektodermde cilgin bir aktivite soz konusu. Dis, kemik, sinir ve ayrica kas gelisimi tum hiziyla devam etmekteymis. Plasenta hormon uretebilecek kadar gelismis, calismaktaymis.

Ben de ise her zamanki gibi mide bulantisi /yanmasi soz konusu. Duygusal dalgalanma mideme eslik etmekte. Ama bunlardan -ki gayet hafif geciyor- daha fenasi yorgunluk hissi. Cok yorgunum, cok kolay yoruluyor bitkin dusuyorum, gunde 10 saat uyku yetmiyor. Evde alisamadik bu duruma. Ben ayik davranmaya calistikca zorlaniyorum.

Zormus.

Tek zorluk bu olsun deyip bitireyim bu yaziyi :)

8. Hafta - Fasulye

Turkiye'den doneli iki gun oluyor. Yol hirpaladi biraz. Cok iyi uyumama ragmen cok yorgun hissediyorum hala. Is yerinde hic bir sey yapmadan gecen ikinci gunum. Yazasim da yok ama bir sekilde acilmak lazim.

Bu hafta bizim 8. haftamiz.

Denilene gore bir fasulye kadar olmus bizim bebe. El ve ayaklar, goz kapaklari, solunum ve sinir sistemi hizla gelismekteymis. Kipir kipirmis bizim bebe, benim hissetmem icin henuz erken olsa da. Cinsiyetini konusmak icin de erkenmis, henuz kiz ya da erkek olarak farklilasmasi baslamamis. Kuyrugu iyice kaybolmaya baslamis.

Ilk bebekte ozellikle, me.meler cokca buyuyormus. Ferah alan tanimaliymis onlara. Gun ici hissedilen yorgunlugu gece cis seferleri daha da arttiriyormus.

Annede mizmizlik gerekceleri bunlarmis :) Simdilik bu kadar olsun, keyfim gelince yine yazarim.

7. Hafta

Farkindayim, onden ve daha hizli gidiyor benim haftalik gelisim takibim. Yarin Turkiye'ye ucuyoruz. Cok uzun bir yolculuk olacak. Onumuzdeki hafta epey bir yogun gececek, yazamayabilirim ihtimaline karsi aktarayim istedim bizi nelerin bekledigini.

7. hafta bizim yorede bilinen ismiyle ligarba, morsivit ya da yaban mersini (buralarda ise blueberry) haftasiymis. Bebecik mercimek tanesinden ligarba tanesi buyuklugune ulasmaktaymis. El ve ayaklari cikmaya baslayacakmis. Goz ve burun belirmeye basliyormus. Beynin iki yarim kuresi olusmaktaymis. Pankreas ve apendiksi varmis. Pankreas insulin uretimine baslayacakmis. Kemik iliginin kan uretim isini simdilik karaciger yapacakmis. Barsaklar ve minik bir gobek kordonu ile her seyi tam olacakmis bizim minik kuyruklu ebriyonun.

Insan bunlarin farkinda olunca odu kopuyor yanlis bir sey yapmaktan, yiyip icmekten. Dusunsenize iceride gelisen yavru bir gun sizle iletisim kuran bir insan olacak. Gel de beyin gelisiminin vuku buldugu tam bu siralarda korkma.

Bu arada anneye neler olurmus. Kaynagim sabah bulantilarina devam dese de benimki azaldi. Me.me sizisi oldukca fazla. Simdiden bir beden buyuduler, durun daha birinci aydayiz! Sut sigiri gibi bir sey olacagim sanirim! Cise kalkmalar cok fazla, uykumdan alikoyuyor beni. Denilene gore annenin kan miktari simdiden %10 artmis durumda, bu %40-45lere varacakmis. Ustune bir de rahimin idrar kesesine olan baskisiyla sanirim benim portatif bir tuvalet tasimam gerekecek yanimda.

Fark ettim de yukarida anne diye bahsediyorum bebegi tasiyandan. Bir an, "ben miyim simdi bu anne?" diye sasiriverdim. Hala cok garip geliyor, hala inanilasi degil :)

6. hafta, mercimek

6. haftada buru, agiz ve kulaklar sekil almaya basliyormus. Govdesine oranla koca kafasinda gozleri iki kara nokta seklinde tomurcuklaniyormus. Kalbi benimkinin neredeyse iki kati hizla, dakikada 100-160 kez, atmaya baslayacakmis. Buyuklugu susam tanesinden mercimek tanesine artiyormus.

Akcigerleri, sinir-kas-kemik gelisimi soz konusuymus.

kosturmaca

Bu cumartesi gunu yola cikiyoruz. Turkiye'de olacagiz iki hafta boyunca. Her sey yavas ilerliyor gibi, yavas ve yogun. Yeterince hizli olsam bu kadar daralmayacagim sanki ama hizlanamiyorum.

Alisveris islerini bitirdim sanirim. Dun aksam epey bir yoruldum bu yuzden. Evde camasirlar yikanacak, valizler hazirlanacak. Gozumde buyuyor dogrusu.

Yola cikmadan evvel hocam benden onlara deneylerimle ilgili bir sunum yapmami istedi. Son dakikada bu tur bir stres olmadan olmazdi zaten. Bir sekilde halledecegim elbet. Beni endiselendiren mikroskopi islerimi bitirememem olasiligi. Cok fazla grubum var, hepsinin tek tek fotografini cekmek kolay olmayacak, zaman alacak.

Gecen cuma gunu dogurmasini bekledigim anne farem dogurmadi. Hayatimin, hele de su durumdayken, en yurek burkan islerinden birini yapmak zorunda kaldim. Anneye sezaryen (CS) yapip icerideki gereginden fazla buyumus olan yavrulari cikardim. Annecik o kadar caresizdi ki. Anestezi icin igne yapacak vucut boslugu dahi kalmamisti. Zordu benim icin :(

Bugunun deneylerinden ilk kismi bitirdim az once. Oglen yemegi yemem lazim. Cidden zor oluyor, oyle zorunda oldugun icin yemek. Normalde hic kasmam deneye girisirim. Ama yemem lazim. Su siralar bunyem iyice zayif dustu. Cuma gunu benim dis tellerini sikistirdilar. O gece agri kesicisiz epey bir kivrandim. Yemek yiyemedim Pazar gunune kadar.

Simdi ise dudagimda kocaman bir ucuk ne yapacagima karar vermeye calisiyorum. Ucuk kremi kullanmali miyim? Hamilelikte Abreva (docosanol 10%) harici olarak kullanilabiliyormus. Ama riske girmek istemiyorum. Cok kritik bu donemler. Yavrunun sinir sistemi gelismekte. Ucuk sisteme yayilmadigi surece zarari olmaz diye dusunuyorum. Kotuye giderse doktora sorarim.

ilk testler

Saat 10 olmus hala kahvalti etmekle ugrasiyorum. Sabahlari yemek kolay olmuyor ama dun fark ettim ki sabah iyi yersem midem o kadar bulanmiyor, halsizligim daha az oluyor. Bir de gece iki yastikla yatmayi denedim, gayet ise yaradi. Mide bulantisindan cok yanma derdim var cunku, reflu olsa gerek. Ustesinden geliyorum.

Dun Women's Clinic'ten doktor aradi, test sonuclarimin ciktigini, her seyin iyi oldugunu soyledi. Bugun gidip alirim sonuclari. Bazen dusunuyorum, ne cok test yaptiracagiz boyle. Saglikli mi, her sey yolunda mi diye icimizin titredigi ne cok zaman olacak. Sanirim bu hep boyle devam edecek, basladik artik. Hayatimizin sonuna kadar bir sey olmasin diye uzerine titredigimiz yavru simdilik mimiminnacik bir tohum buyuklugunde. Hala kendimden bahsettigime inanamiyorum :)

5. Hafta bebegi

Susam tanesi kadarmis.

Endoderm, ektoderm ve mezoderm gelismis.

Neural tube gelisimine baslamis.

Hassas me.meler, yorgunluk ve sik sik cise cikma anneye dusen paymis. Hakkini veriyorum ben de :)

5. hafta

Yolk sac’ın ucunda oluşan embrionik disk, tipik ‘taşlı yüzük’ görünümü oluşturur. Bu dönemde bebeğin mezoderm tabakasından üreme organları, kalp, akciğer, kas ve iskelet sistemi gibi sistemler gelişir. Ekdoderm tabakasından ise cilt, saç, deri ve sinir sistemi organları gibi organlar gelişir. Kanda ve idrarda artık rahatlıkla hCG testiyle saptanabilen hamilelik, ultrasonografide görülür hale gelir.

Kaynak

havuz

Butun gun is yerinde kolumu kaldiracak gucten yoksundum. Isime yogunlasamiyorum son bir iki gundur. Umarim gecicidir. Yaklasik 10 gun sonra Turkiye yolunda olacagiz. Ertesi gunu dert etmeden huzurla uyumayi hayal ediyorum; azicik nazlanmayi, tembellik yapmayi. Burada calismasam bile sucluluk duygusu her seyi bozuyor, keyif yok maalesef.

Kilo verdim biraz daha, 57lere dustu kilom. Ilk uc ayda yadirganacak bir sey degil elbet. Hem ben bunun sadece bu haftaya ozgu oldugunu, adapte olur olmaz sismeye baslayacagimi biliyorum :) Ayni anda iki disimi cektirmek, yumurtlama gunune denk geliyor diye agri kesici kullanmamak ve agri icinde kivranmak baslangic kilomu genelden dusuk duzeye indirdi. Iyi oldu sanirim. Ne demeli, her seyde bir hayir vardir?

Mide bulantim sabah coktu. Eger bir sey yemezsem, bir iki saat icinde midemdeki ates bogazimdan fiskiracak gibi geliyor, yaniyorum. Ama bu dert degil, eskilerden tanidik bir sey bu. Halsiz olmamam lazim. Tek istedigim bu. Yarin hele zor bir gun iste. Sabahtan itibaren cok ve araliksiz calismam gerekecek.

Bu aksam keyifliydi ama. Once A. ile konustuk webcam'de, guzel oldu. Sonrasinda arkadaslar geldi evimize. Havuzda yuzduk, mangal yapip sarkilar soyleyerek afiyetle yedik. Cok eglendim. Havuz jimnastigi sahneleri unutulacak gibi degil :). Inanilmaz guzel bir enerjiyle doldum, yuzdum epey. Evet kesinlikle yuzmeliyim, daha cok daha sik.

Henuz cok az insan biliyor hamileligimi. Arkadaslarimiza biz soylemek istiyoruz. En dogru zamani bekliyoruz ama biz bekledikce onlar bozulur mu bu duruma?

Gebelikte 4. hafta

4. hamilelik haftasında plasentayı (eş) oluşturacak olan hücreler (trofoblastlar) ve cenini oluşturacak olan hücreler (embrioblastlar) ayrılarak çoğalmaya başlarlar. Trofobastlardan hamilelik hormonu salgılanmaya başlamıştır. Bu haftada ultrasound (usg) cihazı ile herhangi bir hamilelik oluşumu görülemezse de, yapılan hamilelik testi (B-HcG) pozitif çıkar. 3. haftadan sonraki süreçte artık hormon alışverişi de başladığı için anne adayında şişkinlik, bulantı ve göğüslerde gerginlikler hissedilmeye başlanır.

Kaynak

İlk

20 Agustos 2009 tarihi artik hafizamizdan silinemeyecek. Bebegimizin varligindan ilk kez haberdar oldugumuz gundu dun.

Kendi kendime banyoda test yaptim son bir iki gundur oldugu gibi. Yuzumde beliren sivilceden dolayi hic umudum yoktu. Tek farklilik deli gibi acikan karnimdi. Ama ben hep deli gibi acikiyordum, bu sefer biraz fazla olmasi cok da suphe cekmedi. Testte 'hamile' diye yaziyordu. Inanamadim ilk basta. Sonra testi alip H.'ye goturdum.

Sevincten sasirip ne yapacagimizi bilemedik. Gercekligine, olabilirligine inanamadik. Ozenle suslendik, tok karnimiza ragmen guzel bir restoranta gidip tiramisu ile kutladik. Ailelerimize nasil soyleyecegimizi hayal ettik. Iki bilgisayari yanyana koyup ayni anda iki aile ile konussak ve soylesek diye hayal ettik. Ama uc evin programini tutturmak mumkun degil.

-----

Bunlari yazdiktan sonra A. ile okulun Women's Clinic'ine gittim. Orada da test yapildi, %100 degil ama pozitif gorunuyor dediler. Erken oldugu icin boyle cikmasi mumkunmus. Iki doktor cok guzel ilgilendiler benle. Sevincliydiler, anneme soyleyip soylemedigimi, cok sevinecegini konusacak kadar samimiydiler. Ilk basta yapmam gerekenleri anlattilar. Kan testlerini orada yaptirmamin daha karli olacagini soyleyip hemen beni lab'a gonderdiler. Ornekler alindi. Hemen bizim evin yanindaki hastahaneden randevu almam gerekiyor. Bu yaptirdigim testlerle isler daha hizlanacakmis ama yine de en az iki sonrasina randevu alabilirmisim. Ilginc :)

A. yanimdaydi tum gun. Islerini aksatti, beni yaniz birakmadi. Sevincini gormek beni cok duygulandirdi. Burada yalniz olmak cok koyuyor insana, ama arkadaslarinin olmasi rahatlatiyor.

Annemleri aradim az once. Aksama her iki aileye de soyleyecegiz :) Guzel olacak.

Neler bekliyor bizi!? Donusu olmayan bir yol... Umarim guzelliklerle ve kolayliklarla dolu olur.

Gun 12

-----

Is cikisi esas muayene icin randevu aldim. Uc randevu verdiler, ilki hemsire ile, ikincisi ultrasound icin, ucuncusu de doktor icin. Turkiye donusune sarktigi icin isler 9 Ekim'de gorebilecegim doktoru. Heyecanli olacak.

Hem araba kullanip hem telefonda randevu alirken Women's Clinic'den gelen telefonu kacirmistim. Birakilan sesli mesajda %100 hamile oldugum soyleniyordu. Sanirim o zaman biraz daha fazla inanabildim isin gercekligine.

Daha sonra H.'yi de alip eve gelince hemen ailelerimizi aradik, internete baglanmalarini istedik. Bir seyler sezdiler elbet. Iki tarafla es zamanli kamera gorusmesi belki de cok iyi bir fikir degildi aslinda. Onlar bize bakar, biz soyleyemeyiz... Ben baya heyecanlandigimi hatirliyorum. Sonra H. basladi babane, anane, dede, amca, dayi, teyze gibisinden saymaya. Tabii kimseyi takip edemedik. Herkeste bir sevinc, herkes bir agizdan konusuyor. Hangi kameraya bakacagimizi da bilemedik. Daha sonra ben laptopu alip oteki odaya gittim, annemlerle kisa da olsa konustuk. Zaten gecenin bir saatinde uyandirmisiz, cok fazla tutmadan iyi geceler deyip vedalastik. En sonunda hic kimsenin konusmadigi ama suratlarinda cok buyuk bir mutluluk ifadesinin oldugu sahne asla aklimdan gitmeyecek. Sanirim dordunu bir arada hic boyle mutlu gormedim daha once.

Daha sonra H.'nin anne babasiyla konustuk, keyifliydiler cok. Hepimiz keyifli. E. yoldaymis, onlara gidiyormus. Onunla da az once telefonda konustuk, resmi olarak yenge olmusum, sirasini bilirmis, dedenin ismini bize birakiyormus :)) 11 numarayi garantileyerek ailede uzerime duseni yaptigimi belirttim ben de :)

Aksam disari ciktik. Chai latte ictim, az once ogrendik ki icinde 100mg kafein varmis. Icmeyecegim artik. Guzel oldu arkadaslarla disarida oturmak. Simdi ise dun geceden kalma uykusuzlukla goz kapaklarim agirlasmis durumda.

Her detayi yazmak ne kadar iyi bir fikir bilmiyorum ama madem bu sayfayi bir tek ben okuyorum simdilik istedigim gibi yazabilirim :))

Yarin St. Augustine'e gidiyoruz, once alisveris sonra deniz. Guzel olacak :))