36. hafta, bitmek uzere

36. haftayi geride biraktik artik. Yogun bir haftaydi diyebilirim. En guzel kismi annemin Sali gecesi buraya sorunsuz bir sekilde gelmesi oldu. Annemle hasretlesip, evde gecirdigimiz ertesi gunde yine bir surpriz bizi bekliyordu. 

Daha oncekine benzer sikayetle (ciddi olmayan miktarda kanama) tekrar hastahane yollarina dustuk. Monitorde basta 15 dakikada bir duzenle gelen sancilarin 7 dakikada bire dusmesi ve boyle devam etmesi, ustune 2 cm acilma olmasi annem ve H.'yi dogumun basliyor olduguna inandirmisti. Annem zamaninda gelmesinden mi yoksa gelir gelmez boyle bir seyi beklemiyor olmasindan kaynaklanan saskinliktan mi bilmem "inanamiyorum" deyip duruyor, H. monitor basinda sanci ritmini takip ediyordu. 

Son 7 dakikalik sancidan sonra 6. dakikada gelen sanci sirasinda sanirim H. "geliyooorr, geliyorrr!" diye ritim tutuyordu (gayet neseliydik evet). Bense daha var, olmayacak deyip duruyordum ama uzun suredir gelen duzenli sancilar biraz kafami karistirmiyor degildi. Diger taraftan gun boyunca hissettigim seylerin sanci oldugunu ogrenmis oldum. Once karnimdan baslayip sonra arkaya kalcama dogru vuran siddetli regl agrisi gibi olan seymis megersem :)

Uzun bir sure takip altinda durup acilmanin ilerleyip ilerlemedigine bakildi. Sonucta 1 saat sureli, 6-7 dakika arali sancilar sona erdi. Acilma 2cm'de kaldi. Gece yarisina dogru "dogum baslamadi, evinize gidebilirsiniz" dendi. Boylelikle anneme "bak kizin sahiden hamile" konulu harika bir hastahane karsilamasi, bana "sanci nasil bir seydir" dersi, H.'ye "ilk baslar eglenceliymis" tecrubesi (kendi oyle soyluyor) kaldi.

Son uc gundur evdeyiz. Annem haril haril bebegin giysilerini yikiyor, bana lohusa yatagi yapmaktan bahsediyor, arada gobegime dalip bebegi seviyor. Keyifliyiz kisacasi. Simdi istedigim en az bir hafta daha .  Bu 37. hafta da dolsun bebek ne zaman isterse gelebilir. Sadece bir hafta daha diyebildigime, zaten her halukarda 3 haftamizin kaldigina inanamiyorum elbet.

bir dogum denemesi

2cm acilma, 7 dakikada bir gelen sancilar ve kanama... bebek ve ben cok inatciyiz ama; dogum simdilik yok dendi ve eve gonderildik tekrar.

35. hafta ve oncesi hastahane maceralarimiz

Ozenle yazacagim derken erteledigim seyler arasinda iki onemli eposta ve tabii ki blog var. Mikroskopi yapmaktan portlemis gozlerimle cok ozenli olmasa da olur dedigim su yaziyi yazayim hele.

Artik Babycenter'i referans gostererek yazmayayim diyorum. 34. hafta haberlerini buraya aktarma firsatim olmadi. Kisacasi hayatinda hastahanede hasta olarak kalmamis biri olarak dogum yapacagim ve hep merak ettigim  hastahaneyi tanima sansim oldu. Gecen hafta "aaa nisan dedikleri bu mu?" diye karsilastigim manzara bildigimiz kanama olunca durumun plasentanin bir kisminin ya da hepsinin kopmasi olabilecegini ogrendik. Iki gun hastahanede kaldik bu yuzden. 

Bu surec icinde devamli monitore bagli olarak bebegimizin kalp seslerini dinledik. Normalde bu vakitte cekilmeyecek ultrason sayesinde bebegi (yanaklarini!) gorduk. Butun bunlar isin keyifli kismiydi. Sanirim en endiseli animiz anestezi uzmaninin gelip bizimle tanistigi zamanda oldu. Bebegin acil sezaryenle alinmasi olasiligina karsi gelmis, gerekli aciklamalari yapti (hasta bilgilendirme cok guzel isliyormus burada, gormus olduk).

Neyse ki simdi normal hayatimiza donmus durumdayiz. Bebek hala iceride ve dogmasi gereken zamanda gelmesini bekliyoruz. Kanamayi fark ettigim ilk dakikadan itibaren ogrendigim cok sey oldu. Kendim ve H.'nin boyle bir durumda nasil davrandigimizi gordum. 

Sogukkanlilik ve pozitif dusunce! Isin sirri buradaymis. En kotusu bu bebek sezaryenle o gun dogacakti . Gelisiminin en kritik donemlerini gecmis bir bebekti nasilsa. Henuz bir kac gun oncesinde Blogcu Anne'nin 35 haftalik dunyaya getirdigi yavrusu da bizim icin buyuk motivasyon oldu. Icimden gecen his ya da inanmak istedigim dusunce "buradan hamile bir sekilde ayrilacagim" idi her zaman. Oyle de oldu.

Bir diger guzel tecrube de hastahaneyi, doktorlari ve hemsireleri tanimis olmak oldu. Odamiz konforluydu , mis gibi uyuduk :) (luks degil kast ettigim). Doktor ve hemsireler bana ve H.'ye karsi son derece nazik ve aciklayiciydilar. Dogum oncesi dogum yapacagim yerde kalmak kisacasi cok yararli oldu. Bu arada benle ayni sehirde yasayan arkadaslar, kesinlikle tavsiye ediyorum bizim S. hastahanesini.

Simdi 35. haftamizdayiz. Artik zamanin hizli gecmesini isteyen benim. Bir an once gecsin ki zaman, bebek en sorunsuz sekilde geliversin aramiza. Gelmek demisken annemin gelisi de kesinlesti. Bir aksilik olmazsa haftaya Carsamba Gunu burada :) Seviniyorum cok! Diger taraftan iyice agirdan aldigim islerim birikti. Bebek dogmadan evvel bitiririm dedigim isler yetismeyecek. Bebek dogduktan sonra zor olacak eminim. Buluruz bir caresini deyip geciyorum :/ . 

Bu arada biz hastahaneye giderken iki sey vardi aklimizda sorun diye: bebegin ismi ve cantasi. Ikisi de hazir degildi. Donuste cantayi hazirlamak sorun olmadi ama hala isim konusunda uzlasamiyoruz. Calismalara devam :)

Sonradan eklenmis resim uzerine: Gordugunuz gibi her tur sartta bilgisayarimdan ayri vakit geciremeyen bir insanim ben :)