Daginiklik

Once Anne ve Bebisi'ne yorum yazayim dedim. baktim ki kendimi/bizi anlatiyorum burada yazmak daha mantikli geldi. Konu daginiklik ve bizim bununla nasil barisik kalabildigimiz. AvB'nin su yazisinda anlattiklari aynen bizim durumu yansitiyor. Evimiz zaten daginikti, Ilgar dogduktan sonra daha da kontrolden cikti. Kari koca bu ev nasil dagiliyor diye dertlenirken cevap hep esimden gelir "oda/ev bozuk, ondandir". Sonucta durum bizlerin huzurunu kacirmiyorsa sorun yok demektir. Muhim olan taraflar arasinda bir senkronizasyon sorununun olup olmamasi. Ornegin ben temiz camasirlar bitmeden kirlilerden en azindan bir kismini

Cidden, bakinca hep titiz annelerin cocuklari bizler gibi olmus. Kardesim kendi kendine yikanmaya basladiginda aylarca yikanmayip annemi protesto etmisti. Oglum kokuyorsun dendiginde

Gecen gunlerimiz

Bir suredir Blogger.com'da gariplikler oluyor, yeni yazi yazamiyordum. Kisa kisa anlatayim simdi. Ilgar'la spor salonu macerasina giristik. Fakat tam anlamiyla basladigimiz soylenemez. Kayit oldugumun ertesi gunu Ilgar tum gece uyumadi, ertesi gun de. Ben uykusuzluktan ve bas agrisindan yuruyemez hale geldim :) Hal boyle olunca salona gitme sansimiz olamadi. Ben hep universitenin spor salonuna gittigimden gozum % 98i benden 5 yas kucuk, genc bedenler gormeye alisik. Fakat burada her yas grubundan insan vardi, sasirdim, en guzeli kendimi cok zayif hissettim :) Cocuklara bakilan bolumu pek sevdigim soylenemez. Temiz degil, ama buyuk bir problem degil; bu konuda kendimi egitiyorum. Farkli yasta bir cok cocuk bir arada, bizimkine bir zarar gelir mi bilemedim. Daha once ona kafa atan yasca buyuk bir cocuktan bahsetmistim, sanirim bu yuzden endisem.
Neyse artik bugun gitme planlarimiz var. Bakalim bir aksilik cikmazsa.

Ilgar'in uyku duzeni icinde yasadigimiz krizlerden ayrica bahsetmeyi istiyorum. Su siralar "bu boyle gitmez! ben de insanim!" diyerek reform yaptim/ yapmaya calismaktayim. Geceleri sadece 12ye kadar emzirip sabaha kadar en azindan 6 saat uyuyalim istiyorum. Tracy Hogg'dan esinlenmeme gore 7, 10, 14, 19 saatleri uyku saatleri olacak. Gunduz 60-75 dakikalik iki uyku yeterli. Hic uyuyamadigim aksamin sonrasinda bu duzene gecmeye calistik. Sorunlardan biri benim 7de gozumu acamamam :) Tabii bunda gece defalarca uyanmaya alisik oldugumdan uykusuz olmam onemli rol oynuyor. Hele bu deney de sonuclansin, yazacagim detaylari ve sonuclari.

Bu arada Ilgar'i hep isirip operek sevdigimizden cozmemiz gereken baska bri sorunumuz daha oldu. Ilgar isiriyor. Tamam isirirdi ama simdi oyle bolye degil. Sevgiyle yuzume yaklasip, iki eliyle kafami kavrayip yanagimi kapiyor mesela. Hani ben alistim aciya ama bunu baska cocuklara da yaparsa diye korkuyoruz. Modern Family dizisinde de vardi benzer hikaye. Isirmak kotu diyoruz, tepki koyuyoruz guya ama ilk firsatta "yeeerrriiimmmmm seni" diye daliyoruz yavrunun gobisine. Sahi ya yemeden sevemiyoruz, yok mu Turkce'de soyle tatmin edici bir sevgi ifadesi?

Yemek konusunda bir degisiklik yok diyebilirim. Ona hazirlanan yemeklerden degil de bizimkilerde hep gozu. Dun tavuk suyuna yaptigim corbanin icine biraz da tahil koyup yedirdim, cok sevdi. Gayet pratik geldi. Et ve tavuk suyu (etli/tavuklu) ve tahil (pirinc, yulaf, arpa cogunlukla) karisimlari saglikli bir kombinasyon. Bir de tuzsuz taze peynir (mozarella) yiyor severek. Yumurta sarisina alisamadi. Armut hala en favori meyvesi, sindirim sistemi icin de cok iyi.

Simdilik bu kadar olsun. Yakinda uyanir, bir an once yapmam gereken isleri bitireyim.

Oglumun simdiye kadar giydigi kiyafetlerini koliledim. Ah kucucukmus! Icim bir garip oldu. Kokladim, deterjan kokuyor. Bir dahaki bebegimin kirli kiyafetlerinden saklayacagim. :/ 


---
Gece korkunctu. Her saat basi aglayan bir bebegi uyumaya ikna etmeye calismak. Offf! Sanirim sebep disler. Bir de beceremedim bu gece uykusu duzenini oturtmayi. Sahi nasil oluyor aksam 7de yatirilip sabh 7de kalkan cocuk? Cocuktan cocuga degisir ama ya biz bir seyleri yanlis yapiyorsak diye korkuyorum :/ Bu sefer de yorgunluktan erken saatte siziverdi. Gece yarisi oldu, bekliyorum; kesin uyanir.


---
1.16.2011
Oglumla kuru uzum yiyoruz :)


1.17.2011
 Beyonce'nin Single Ladies sarkisinda ne var bilmiyorum ama Ilgar da kipir kipir dans ediyor bu sarkiyla :) 

Sosyal yavru

Bizim oglan dogdu dogali bilgisayarla icli disli olmak zorunda kaldi. Daha hastahanedeyken Skype uzerinden kamerayla Turkiye'deki merakli sevenleriyle tanisti Ilgar. O gun bugundur Skype'in acilis sesini tanir, baglanti oluyorken kim cikacak diye heyecanla bekler, karsina cikan kisilere ozel tepkiler verir. Artik onlari taniyor mu acaba diye sormuyoruz bile cunku taniyor. Hal boyle olunca karsi taraftakilerin yuregi eriyor sevincten ve ozlemden. Uzak olmanin en cok uzdugu zamanlardan...

Bunun haricinde eve kim geldiyse -ki kalabalik bir arkadas grubumuz var- hic birinden guler yuzunu esirgemedi yavrum. Tek yabancilik yaptigi zamanlar gulumseyip de ayni sekilde guler bir yuzle karsilik alamadigi zamanlar oluyor ve o zaman agliyor dudaklarini sarkitarak. 4 kusur aylikkendi sanirim yuvaya basladi Ilgar. Hic cekinmedim yuvaya gonderirken. En onemli sebebim yuvaya gidip oglumu emzirebilecek sansimin olmasiydi. Sonralari iyice sevdim yuva isini. Cunku yavru daha yuvanin kapisindan girerken sevinc cigliklari atiyordu. Oyun alanina biraktigimda ilk is en sevdigi arkadaslari Kendall ve Emma Grace ile alin alina verip karsilikli gulerek kendi aralarinda muhabbet etmekti. Benim mezuniyetim dolayisiyla yuvayi birakmak zorunda kaldik. Ogretmenleri cok uzulmustu, biz daha cok uzulmustuk.

Neredeyse bir aydir Ilgar benimle takilmakta. Cokca arkadas ziyareti, gezi soz konusu oldu fakat yavru sikiliyor. Tek basina anneyle takilmak pek hosuna gitmiyor. Gunluk rutinlerimiz arasinda Skype ile anneanne, babaanne ve diger sevenlerle gorusmek, yemek yemek, oyun oynamak, uyuma calismalari var. Oyunlarda bazen cok eglendigini bazense hic ilgisini cekemedigimi anlamak zor degil. Ustelik benim icin de cok zor onu mutlu etmek.

Neyse uzatmayayim. Gecen Cumartesi Gunu babasi ile beraber ucumuz alisveris merkezine gitmek zorunda kaldik (H.'yi o binanin icine sokmak mumkun degildir normalde ama bu sefer onun icin gidiliyordu). Ben magazanin birinde gerekli seyleri ararken babasi oradaki oyun alanina goturdu kuzuyu. Gittigimde Ilgar agzi kulaklarinda bebek arabasindan kosturan cocuklari izliyordu. Ilgar icin cok erken orada oynamak fakat dayanamadik ve Ilgar'i pesinden giderek saliverdik oyun alanina. Yavrum benim! Cok kotu oldum! O kadar sevinmisti ki, ciglik cigliga sevinc icinde kostu (emekleyerek) oyun alanina. Bir nese ki sormayin. Bir dakika kadar sonra 5 yaslarinda bir cocuk emekleyerek Ilgar'a dogru kostu ve Ilgar'a kafa atti. Yavrunun alninin ortasi sisip kizardi. Kactik oradan. Ama bu boyle gitmez. bir cozum bulmali.

Daha once Nurturia'da dert yanmistim bu konuyla ilgili. Yasadigimiz yerde oyun grubu bakmamizi onermisti Pratik Anne. Bir tane buldum bulmasina ama anneler daha cok kendileri icin toplasiyor gibiydi. Gece gezmelerine cikiyorlar falan :) Bu siralarda eve gelen reklamlardan birinde eve cok yakin bir yerdeki spor salonunun cocuk bakan bir bolumu oldugunu, sen spor yaparken bebisin orada oynayabilecegini ogrendim. Benim gibi tembel bir insana, hele de "hani emzirirken gidiyordu bu kilolar!" diye isyan eden birine boyle spor yaptirilir. Artik yavru icin mecbur salona gidip spor yapacagim. Simdi oraya gidip gorusecegiz, bakalim nasil olacak.

Emzirme - Beslenme

Az once yavruyu emzirdim, misler gibi uyudu gogsumde. Yatagina koyarken uyandi yine ama olsun, yok boyle bir huzur. Oglumuz 8.5 aylik oldu. Gozumun onunde, gogsumun ustunde buyuyor. Her sey inanilmaz, her sey mucizevi geliyor.

Bu 8.5 ay boyunca emzirme hep gundemimizde oldu. Dogdugu gunden beri sutum olmasina ragmen "sutun yetiyor mudur acep", "bebek doyuyor mudur?", "kesin actir, baska bir seyler de yedirsen...", "agliyor ama bir seyler yese gorursun nasil susacak...", "4 aylikken basla kati gidaya...", "koca bebek, hala emiyor mu?" seklinde evrildi emzirmemle ilgili sorular/yorumlar. Benim vardigim sonuc biraz kati gelebilir, belki yeni anne olmanin kibiridir bilmiyorum. Bence annenin bebek uzerindeki en buyuk hakimiyeti emzirmeden kaynaklaniyor. Cevredeki insanlar -ki kesinlikle kotu niyet tasimadan- o hakimiyeti kirmaya calisiyorlar. Yoksa onlar da biliyor lohusayi uzmemek , anne ile ugrasmamak gerektigini. Fakat cogu kadin analiklarini tekrar/ilk kez tadar gibi olmak icin baskasinin analigina hakimiyet kurmaya calisiyor. Erkeklerin cogundan "doyuyor mu" sorusu geliyor, bence minicik meme ucundan ne kadar sut cikabilecegini bilemediklerinden :).

Sonucta bazen bunalsam da ustesinden gelmeyi becerebildim diyebilirim. Ilgar 8.5 aylik. Kati gidaya 5.5 aylikken sadece tatlari tanimasi icin basladik. Hala gunde sadece iki kez kati gida yiyor. Oglenleri meyve/tahil/yumurta sarisi/peynir kombinasyonlari, aksamlari ise sebze/et (sigir, tavuk, hindi, balik)/yogurt veya bizim tabagimizda ne varsa toplamda 100-200 gramlik ogunler halinde yiyor. Ilk baslarda her yemegini kendim hazirliyordum, onca emegi geri cevirme ihtimali cok yuksek oluyordu. Artik hic olmadi bizim yemeklerimizden yiyor diye rahatim. Ayni zamanda organik meyve/sebze/et karisimlarindan yapilmis mama da veriyorum. Eger verdigim hic bir seyi yemezse yine icim rahat, zaten her halukarda emziriyorum. Bu arada yavruya en basindan beri anne sutunun saglayamadigi D vitamini takviyesi yapiyoruz.

Nasil emzirilir?

Hazir aklima gelmisken yazmak istedim. Dogum yaptiktan sonra bir hemsire gelip bana emzirme konusunda bir danisman ister miyim diye sormustu. Bense gayet iddiali, emzirmek dunyanin en dogal seyi, neden bir danismana ihtiyacim olsun ki diye dusunerek istememistim. Sonra cok yanildigimi anladim. Yeni anne cocugunu nasil tutacagini bilemiyor. Yeni dogan bebek de nasil emecegini bilemiyor. Benim dogum sonrasi asiri siskinlikten meme ucum yok gibiydi, yavru memeyi kavrayamiyordu. Ah nasil bir caba! Yazik ama! Daha sonra, sanirim Ilgar 3 gunluktu, ilk pediatrist ziyaretimizde doktor bana bebegi nasil tutacagimi ve emzirecegimi gostermisti. Ne buyuk kolaylik! Ama verdigi tiyolar bazen ise yaramiyordu. Kendime cikardigim dersler sunlar:

• Ingilizce bilmek sart degil, su videoyu izleyin. Bebegin burnu ile annenin meme ucu arasindaki aciya dikkat edin. Aynen gosterildigi gibi olmali. Bebek meme ucunu iyice agzinin icine alabilmeli. Diger turlu meme ucu aciyor, yara oluyor. Bu normal degil.
• Bebek sutun gelisine mudahale edebiliyor. Bir donem bizim yavrunun canimi cok yaktigindan dert yaniyordum. Sebebini sonradan ogrendim. Eger sut fazla geliyor, bebek sute yetisemiyorsa memeyi cekistirip duruyor yavru. Ama karni da ac oldugundan tekrar emmek istiyor. Meme cok doluysa (hissediliyor bu malum) ve boyle bir sorun varsa iyice yatay pozisyon alip sirt ustu yatin ve bebegi oyle emzirin. Sutun hizli akisini yavaslatiyor annenin pozisyonu. Benzer sekilde sut az ise bebek yine memeyi cekistiriyor :) Bu sefer dik pozisyona gecin ve memeyi sarkitir gibi emzirin (bilmem anlatabildim mi?). Bu taktikler benim cok isime yaradi. Keske daha once bileydim diye cok hayiflanmistim :)
• Ilk 6 hafta/40 gun bir garip geciyor zaten. 6. hafta sonunda isler yoluna girer gibi oluyor. Fakat esas ferahlik 3. aydan sonra geliyor. Dusununce emzirmek bana ilk 3 ayda hic de oyle kolay gelmemisti -ki pek sut sorunu yasamamistik. Ama 3. aydan sonra her sey degisti. Yavru keyifle sut emer oldu.
• Disler ciktiktan sonra isler degisiyor. Kucucuk bebege isirmamasi gerektigini anlatmak cok zor. Kizmak sacma. Fakat nasil bir can yanmasidir o! Ilk bastan beri sag taraftan sut emmedi yavru, onceleri esit miktarda sut pompalayabiliyorken zaman icinde azaldi sag tarafin sutu. Az sutlu sag memeyi emerken daha fazla sut gelmesi icin cekistirdi yavru, yeni cikan dis civi gibi delip cizdi gogsumu. Kanayan uzunca bir cizgim olunca biraktim sag taraftan emzirmeyi. Normalde bebekler disleri ciktiktan sonra da sorunsuz emebiliyorlar. Ama karinlari doymussa, oyun istiyorlarsa ya da disleri kasiniyorsa aman dikkat derim :/
• Son olarak yavru buyudukce aklimda tabulasmis bir fikrin degistiginden bahsetmek istiyorum. Eskiden soyle dusunurdum: Gelisimsel olarak yavrularin disleri ciktiginda artik anne sutune ihtiyaclari kalmamaliydi. Sonra fark ettim ki bazi bebekler 3. bazilari 12. ayda dis cikartiyor :) Ustelik kati gidaya baslayan bebek oyle her gidayi sip diye yemeye baslamiyor. Bu sirada benim yavru buyudukce  bebek istedigi surece emzirmek gerektigine kanaat getirdim. Kendi kendine dogru duzgun gidalari alabilene kadar (gerci bazilari bunu 20 yasinda da beceremiyor). Simdilik hedefim 2 yil, yasayip gorecegiz.

Missred beni sobelemis. Oncelikle Turkiye'de emzirme reformunu kesinlikle destekliyorum. Sorular Turkiye'deki anneler icin sorulmus ama ben ABD'de yasayan bir anne olarak benim sartlarimdan bahsedeyim.

(1) Türkiye'de ilk altı ay sadece anne sütü alan bebeklerin oranı sizce yüzde kaç? (*)

UNICEf der ki "Dünya ortalaması yüzde 39 iken, Türkiye’de yeni doğan bebekler arasında ilk 6 ay sadece anne sütüyle beslenenlerin oranı yalnızca yüzde 1.3’tür."

(2) Siz bebeğinizi ne kadar süre anne sütü ile beslediniz?

Yukarida da anlattigim gibi 8.5 ay itibariyla emzirmekteyim.

(3) Kaç ay doğum izni kullandınız?

Sezaryen sonrasi 8. haftada calismaya basladim.  Universitemin doktora programina ait dogum izni prensibi yoktu.

(4) Yasal süt izninizi kullanabildiniz mi?

Boyle bir izinim olmadi. Sut pompalamak icin bir oda isteyince "seni anliyorum, benim de torunum var" diyerek ilgili  kisi bana kubik bir alan verdi. Fakat deneylerimin yogunlugu nedeniyle sut pompalamaya dahi vakit bulamadigim cok oldu.

(5) Emzirdiğiniz ya da süt iznini kullandığınız için iş yerinde mobbing (tepki, işi bırakmanız için baskı) ile karşılaştınız mı?
Karşılaşmadım cunku sut izni gibi bir prensip yoktu. Sut pompalamak sorun oldu.

(6) Bebeğinizi toplum içinde, dışarıda emzirmeniz gerektiğinde sıkıntı yaşadınız mı?
Bir kez dondurmacida slingin icinde emzirdim oglumu. O kucucuktu, kimselerin gormemesinden dolayi rahattim. Kalan zamanlarda hep arabamizda emzirdim. Asla emzirmemezlik etmedim, gecistirmedim.  Ornegin ustteki fotograf mezuniyet toreninden sonra cekildi :)

(7) Emzirme konusunda desteğe ihtiyacınız oldu mu? Gerek emzirme danışmanlığı, gerekse psikolojik olarak yeterince destek bulabildiniz mi?

Bence destek gerekli. Ben esime dert yandim psikolojik baski hissettigimde, oyle rahatladim. Bir keresinde yavrunun doktoruna yakinirken buldum kendimi. Hic unutamam, henuz daha cok basindayken anneligimin, hic bir sebep yokken pediatristimiz bana "cok iyi gidiyorsun, cok iyi bakiyorsun ona" gibi bir sey soylemisti. Nasil gururlanmis ve cesaret dolmustum anlatamam. Lohusanin boyle sozlere ihtiyaci vardir!

(8) Emzirdiğiniz süre boyunca etraftan "sütün yetmiyor, mama ver, bu çocuk meme emmek için çok büyük” şeklinde baskı gördünüz mü?

Zaten hassas olan yeni anneye boyle seyler soylemeyin desem yaram oldugunu cok mu belli ederim? :/

(9) Emzirme Reformu’nu biliyor musunuz? Sizce Emzirme Reformu neden gerekli?

Yavrularin en hak ettikleri sekilde bakilabilmesi icin gerekli emzirme reformu. Anne ve bebek sagligi icin sart!

(10) Emzirme Reformu'nu web sitesinde desteklediniz mi? Destek olmak için
http://emzirmereformu.com/ adresindeki formu doldurmanız yeterli.

Evet! Destekledim, hep destekliyorum :)

Bu arada belirtmek isterim: Yeni anneyim, yavruya bakinca icim eriyor. Emziriyor diye ...u kalkmis demeyin, mazur gorun :)

2010

.
2010 hayatimiza buyuk degisiklikler getirdi. Bol surprizli, pek cok korkutan olayin "cok sukur"e baglandigi bir yil oldu. Basta Ilgar'in hayatimiza girisi ve doktoramin bitisi ile cok uretken oldugunu soyleyebilirim. Buyuk bir donum noktasi bizim icin. Yeni yildan oncelikle saglik ve mutluluk beklentim var. Saglik olsun yeter ki, gerisi halledilir.

Yilbasi tatilini firsat bilip arkadaslarimizla Georgia'nin dogal parklarindan birinde bir ev kiralayip uc gun uc gece cogunlukla yiyip icerek konusmaya doyduk. Telefonun dahi cekmedigi bir yerdi. Geceleri kapimiza gelen geyik ve rakunlar haricinde kimseyle muhattap olmadik :)

Bir Kar Masali

Uc guzel insanin cocuklar icin yarattigi harika bir kitap bu. Ogluma okuyacagim elbet. Devaminda babasinin daha minicik bir bebekken ilk kez kar gordugunde ellerini iki yana acarak "ben hayatimda boyle bir sey gormedim!" saskinligini da anlatacagim.

Ellerinize saglik Esraozlem, Ozguranne, OIP.

Kitabı okumak için: BİR KAR MASALI e-kitap

Kitabın fan sayfası için: BİR KAR MASALI Facebook Fan sayfası

yeni

Bugun oglumuz 8 aylik.
Bugun bizim 10. yilimiz.
Upuzun, mutluluk dolu omurle

Evde cok sıkılıyoruz. Ikimiz de alisik degiliz. Bir seyler yapmali.
Soguk degil fazla ama tek aktivitemiz disari cikmak, havayi umursamadan cikiyoruz. Parka goturmek icin de erken. 
Bir spor salonu varmis burada. Kresi varmis. Oraya mi gitsek duzenli olarak diyorum. Yavru da sosyallesmis olur. 


Not: Spora basladik, cok iyi geldi ikimize de. Sonra alistik yeni duzenimize :)

Doktoranin sonu

Su an kucagimda Ilgar'la yaziyorum.
Hayatimda en cok onem verdigim seylerden birinin sonuna geldim. Doktora hayatim sona erdi. Mutluyum elbet. Garip bir bosluk hissi de mevcut. Fakat su an kucagimda duran yumurcak o hisse yogunlasmama en buyuk engel ve ayni zamanda hayatimizdaki her seyi guzellestirmekte :)

mezuniyet

Hehhehee artik resmi olarak doktorum :p En cok da mezuniyet toreninde kucagimda yavruyla gorenlerin guzel tepkileri gururumu oksadi. Yavruyla her sey ayri guzel :)

Kosturmaca

Ilgar ile basbasa kaldik kalali devamli kosturmaca halindeyiz. Is basindayken elimin altinda devamli bilgisayar oldugundan 'arada' blog yazmak, Facebook'a bakmak, Nurturia'da takilmak mumkundu. Fakat simdi pacamdan ayrilmayan seker bir oglum var. Onunlayken kendime sadece e-posta kontrol etmeye izin veriyorum. Zaten onunla zamanin nasil gectigini anlayamadan gun bitiveriyor.

Bizim oglan artik siralamaya basladi. Resmi siralama oncesi calismalarindan bir ornek olarak koydum. Ilgar buyudukce isler daha da zorlasir oldu. Zaten anne ve baba hikayesinden yavrunun hareketli bir sey olacagi belliydi ama biz bu duruma karsi hazirlikli degildik. Butun salon ve odalarin sekli degisti. Bir kac morartidan sonra guvenlik kapilari takildi, sehpalar ortadan kaldirildi, kaldirilamayanlarin kenarlari sungerlendi. Cocuk duse kalka ogrenir diye dusunurdum ama yok, Ilgar kendini oradan oraya atiyor. Annem bu cocuk dagci olacak,  bizim sizden cektigimizi siz de ondan cekeceksiniz diyor. Onlemleri aldiktan sonra bu derece hareketli olmasi sorun degil diyoruz, umarim yanilmiyoruzdur.

Kati gida konusunda zorlandigimi soyleyebilirim. Acikcasi hala duzenli olarak kati gida verdigimizi soyleyemem. Sadece gunde 1-2 kez kucuk miktarlarda baslarda pure simdi puturtulu yemek yiyor. Oyle kahvalti-oglen yemegi-aksam yemegi gibi ogunlere baslamadik. Gururluyum ki hala emziriyorum. Emzirmenin faydasini yuvadayken atlatilan hastalik donemlerinde cok gorduk. Ustelik ben tezi yazarken meditasyon etkisi yaratti benim uzerimde. Yavruya ilave olarak D vitamini veriyoruz. Kisacasi cogunlukla emzirip, az yedirerek 8. ayi tamamladik. Yemek konusunda Ilgar secici anladigim kadariyla, cok tatli seyler sevmiyor. Ornegin muzlu bir sey yedirmeye kalktigimda dudaklarini kilitliyor. Bezelye ve eti cok sevdigini soyleyebilirim. Babasi uzun bir suredir sucuk yedirelim diye israrci ama ben mumkun oldugunca erteliyorum :). Bir firsatini buldugumda emzirme ve kati gida konusunda detayli yazmak istiyorum.

Bu arada yarin mezuniyet torenimiz var. Cogul konusuyorum cunku Ahu Teyze de mezun oluyor. Bu aksam annesiyle NYC'den misafir gelecekler bize. Hesapta hamileyken mezun olacaktim, hayalimde hamile hamile cubbe giydigim goruntuler vardi. Ama bu sefer daha tatli bir manzaramiz olacak. Kucagimda yavruyla daha bir gururlu ve mutlu olacagim :)

uyku teroru - night terror

Burada sabahin bes bucugu. Bizim oglana 'night terror' teshisi koydum. Aranizda tecrube eden oldu mu, ne yapmali? Uzun suredir var olan, giderek siddeti artan sekilde uykusundan ciglik cigliga aglayarak uyaniyor. Yatagi bizimkinin yaninda. Dogrudan benim yattigim tarafa bakarak beni ariyor. Fakat ben oradayken beni gormuyor bile. Kucagima almam da fark etmiyor, resmen uykuda ama uyanamiyor da. Hungur hungur agliyor. Konusmak, sarilmak vb. hic bir sey onu rahatlatmiyor.  Ne zaman ki o uyku halinden cikiyor, yatagina koyuyorum hic bir sey yokmus gibi donencesine bakip uyuyakaliyor. 


Her aksam oluyor bu. Ben de okudum, arastirdim, gecici ama ne kadar surecegi de belli olmaz diyorlar :( Kucaginda durmuyor zaten. Aksamlari emerek uyuyor ama en huzurlu uyudugu yontem o :/

calismadigim ilk gun

Bu eve tasindigimizda hamileydim, esyalari arkadaslar yerlestirmisti. Sonra annem geldi. O gittikten sonra kurdugu duzene dokunmadik bile, bir guzel dagittik evi. Tezi yazdigim surede yavruyla ugrasmak haricinde tum dunyevi faaliyetlerden elimi etegimi cekmistim. Evimiz su an felaket durumda. Ben de uzun suredir yapacak olduklarimi ertrelemek icin degil ic huzuruyla camasir yikamaktayim. Cok hevesim var yavruyla vakit gecirecek olmaya. Simdi uyuyor, uyansin, sikica giydirip onu yuruyuse cikacagiz.

Mesudum :)

ev hanimi hayatimin ilk gununde oglana yogurt mayalamistim. cok guzel tutmus. simdi yogurtlu, muzlu, tahilli bir kahvalti guzel olacak.


bir iki ayligina boyle. insan sahip olmadigina hevesleniyor ya, camasir yikiyorum diye mutluuk duyuyorum, simdilik :))

PhD

Doktora artik bitti. Sonunda PhDyim :)


Bitti biteli uyuyacagim diye ugrasiyorum ama henuz mutlu son olamadi :) 

muzik

http://www.dailymotion.com/video/x3j7jm_cibelle-green-grass_music#from=embed

 2 saat once sarkiyi duyup kucagima geldi, iyice yerlesip ucuncu kez dinlerken uyuyakaldi. Simdi tekrar caliyorum, hemen kucagima geldi :) Bu bizim sarkimiz oldu :)

cok yakinda geri donuyoruz :)

Cok zaman oldu. Zor zamanlar oldu. Yavru hasta oldu, ishalin yaninda ateslendi, kustu. Dis cikartti, ama durdu durdu bes disi birden cikartti. Butun bunlar olurken ben tezimi bitirmek icin ugrastim. Yazdim, savundum, bugun son teslim etme gunu. Bir aksilik cikmazsa bugunden itibaren doktorasini almis bir anne olarak yazacagim buraya. "Cocuk da yaparim kariyer de" konusunda yazabileceklerim cok, bilmem ileride icimden gelir mi yazmak...
Hala rahatlamis degilim. Bugun istedigim gibi bitse sanirim rahatlayacagim.
Simdilik bu kadar olsun. Yazarim ben daha :)

doktora bitti

savunma oldu bitti :) imzalari aldim. bir iki duzeltme var sadece :))))


siradaki postdoc ama once azicik annelik yapmak istiyorum. 


5.12.2010
kriz gecirmekteyim. duzeltmeleri bitirmem gereken son bir kac saatin icindeyim. istenen seyler grafiklerin cizgilerini netlestir gibi abuk detaylar. cok zaman aliyor, yetistiremiyorum. bu aksam istiyorlar. yarin her sey bitecek ama ben simdiden bittim :(

sanirim bitti. ben de tukendim. yarin yogun olacak, sut pompalayayim en iyisi :/

acknowledgement sirasinda bir vicdan muhasebesi yapiyor insan. en cok komiteme tesekkur ederken yalan soyledigimi hissettim. hocama karsi sevgi doluyum su gunlerde, yillardir ihmal ettip simdi hatirladi beni.ben de ilgiye muhtac yavru modunda :)

ciktisini aliyorum tezin. son kez hoca bir kontrol edecek. allahim yoksa gercekten bitiyor mu?!! 
cok rahatlamis durumdayim. savunmadan da yuzum ak ciktim mi bu is tamamdir. hayali bile zor geliyor :)


23.11.2010
cok uzun yazmisim 'cikarim' 'conclusion' bolumunu. kisaltmak icin ben yine masa basindayim :)


Tezin ciktisini aldim, teslim ettim hocalara. Simdi yavruyu yuvadan alip eve kosacagim, eger o uyursa ben de uyuyacagim! :))


29.11.2010
Sabahki savunmanin sunumuyla ugrasiyorum hala. Huyum kurusun, son dakikaciyim :/