babayla ilk temas

 Hala Sali Gunundeki sunuma hazirlaniyorum.
Cok oturdugumda bizimkinin rahati kaciyor, karnimin bir kosesinde top gibi duruyor. Bu sefer henuz yeni oturmusken masaya, soldan soldan vurmaya basladi.
Caktirmadan H.'ye haber ettim, bekledik ve iste! Ama sadece bir tanecik.
Gozumuz tok, bekleriz :)


kaynak

18. hafta - dolmalik biber

18. hafta hakkinda yazmaya en azindan son gununde  yetismis olayim. Bu haftanin en onemli olayi bebegimizin erkek olacagini ogrenmemizdi. Diger bir onemli haber ise dun aksam bilgisayar basinda iyice rehavet havalarindayken bebegin tekmelerini hissetmem. Oyle haftalar once bebek sandigim turden bir hareketlenme olmadi bu. Sakin sakin tekrarlamasini bekledim, bir iki bir iki, harika bir ritm tutturmustu bizimki. Tek basina olmam babacigin talihsizligiydi; birlikteyken beklediysek de o siddette hareketler yapmadi bebek. Ben devamli karnimda pitir pitir bir hareketlenme hissediyordum ama dunki gibi net olmadi hic biri. Bugun "de acaba?" dedirten bir seyler oldu. Hala bekliyorum :)

Baby Center'in anlattigina gore bu hafta bebek buranin bell, bizim oranin dolmalik biberi buyuklugundeymis. Agirligi 200g, boyu 15cm imis. Hissettigim ve ultrasonda gordugumuz uzere, bol hareketi gunlere gecmis durumda. Incecik derisinin altinda damarlari hala gorunur durumdaymis. Kulaklari artik olmasi gereken konuma yerlesmis. Dogumdan sonra da devam edecek olan sinir hucrelerinin myelin ile kaplanmasi baslamis. Bu demektir ki daha hizli sinir iletisi, daha hizli refleksler gelisecek.

Bende ise acilan istah soz konusuymus. Ne zaman kapanabildi ki? Daha da artacakmis. Her hafta yarim kilo almam normalmis. Bu sabah 64.4kg cikti kilom; gobegim ve goguslerimde toplanmis durumda su ana kadar aldigim 6 kilo. Azicik da yuzume, yanaklarima gitse o kilolardan pek sevinecegim.

Goruntumle ilgili derdim var nedense. Su yasimda dislerimde teller var, cirkinler dogrusu. Daha bir yil daha onlardan kurtulus olmadigi icin baska 'cirkin' seylere yoneliyorum ben de :) Eylul'de Turkiye'deyken saclarimi kestirmistim. 'Modern bir kesim' yapan kuaforum simdi beni kat kat, puskul puskul saca mahkum etmis. Burada iyi kuafor bulmak zor, buldugun kuafore ise servet odemeden cikmak daha zor. Hem ben eski kirmizi saclarimi da ozledim. Bakalim, belki yarin su saclara, en azindan kesimine, bir cozum bulurum.

Istahin haricinde artan kardiyovaskuler yukten dolayi olusacak dusuk tansiyon yuzunden bas donmesi normalmis. Bilmedigim bir sey de artik sirt ustu yatilmasinin onerilmedigi. Sirt ustu yatinca rahim buyuk toplardamarlardan birine baski yapip kalbe donen kan miktarini azaltabilirmis. En azindan hafif yana donuk yatmak tavsiye ediliyor.

Bu arada bu haftanin haberlerinden biri de benim postdoc yapmak istedigim hoca ile gorusmus olmamdi. Ben birine cikma teklif edecekmis gibi heyecanlandim dogrusu. Kac gundur -aslinda adamla aram gayet iyi olmasina ragmen- cesaret edemiyordum konusmaya. Sonuc adamin para durumunun Subat'ta belli olacagi, o zaman benim de net bir haber alacagim yonunde. Guzel olan "param olsa hemen tabii ki derim" demesiydi. Ben de ona cok acelem olmadigini Sonbahar 2010'a kadar vaktimiz oldugunu, o vakte kadar fonlara basvurabilecegimizi vs. soyledim. Vaktimizin olmasinin gerekcesini, bebegi, soyledigimde ise bekledigimin aksine cok mantikli bir strateji yaptigimi soyleyip tebrik etti beni. Bir sevindim ki anlatamam!

Umarim isler yolunda gider, bizi uzmeden tatli bir sekilde sonlanir.

Son olarak, sablonu degistirdim. Ben bir turlu sade olmayi beceremiyormusum, yine fark ettim. Tabii bir hafta sonra olan komite toplantima calismak yerine kendime oyalanacak baska bir mazeret diye bu sablon isini cikarmis olmam ayri sorun. Bazen ben cocuk gibiyim, nasil cocuk buyutecegim diye sormuyor degilim kendime!

15. hafta - elma

Garip garip hesaplar var kafamda. Simdi 15 hafta goz acip kapatincaya kadar gecti. Boyle bir 15 hafta daha eder 30 hafta, e zaten gebelik 40 hafta. Amanin, her sey ne kadar hizli ilerliyor!

Hala hamilelikle ilgili pek bir sey hissettigimi soyleyemeyecegim. Herhalde o kadar cok gozumde buyutmusum ki daha var diyorum gercek hamile gibi hissetmeye. Gobegim kocaman oldu bence, asla katlanamiyor, ezilmeye gelemiyor. Artik pantolonlarin hepsinin beli dar gelir oldu. Dun internetten bir hamile pantolonu ismarladim sonunda. Bakalim nasil olacak. Tisortlerden yana da derdim var, artik buyuyen ust beden yuzunden cok dar ve kisa geliyorlar. Buraya henuz kis gelmedi, 30 C derecelerde hava. Artik buyuk tisortlere gecis yaptim.

Karnim diyordum, cidden komik. Yemek yiyince (genelde tek seferde bitiremiyorum tabagimi, ara vermem gerekiyor) o kadar cok sisiyor ki gobek, hamile havam artiyor yemek sonralarinda :) 15. haftada aldigim toplam kilo 3.5 kilo kadar, gayet iyi bence. Cok yemek yiyorum, buldugumu yiyorum demek daha dogru, her zamanki gibi yani. Merak ediyorum bu sislik hissi bebek diyaframa dayanacak kadar buyudugunde nasil bir sey olacak, bu gobek ne kadar daha buyuyebilecek?

Diger taraftan bebegi net bir sekilde hissettigimi soyleyemem. Devamli karnimin icinde dolasan bir kelebek varmis gibi geliyor ama onu bebekmis gibi algilayamiyorum. Daha cok iceride dalgalanma hissi bu, o dalgalanmayi bebek yapiyordur herhalde fakat ben bebegi hissetmek deyince "Tekme atti! Acaba kolunu mu, bacagini mi hissettim?" gibi seyler geliyor aklima. Az kaldi elbet, onu da goruruz.

Bu arada is yerimdekilere emaille haber vermistim gecen Cuma gunu. Bir tek benim patrondan cevap gelmemisti. Pazartesi gunu H1N1 asimi olmus, ise gec kalmis gidiyorken patrona rastladim. Ilk tepkisi isaret parmagiyla gobegimi gosterip gulumsemek oldu. Ne tebrik etti ne de kotu bir sey dedi. Daha cok nasil oldugumu, hangi doktora gittigimi vb. sordu. Ve bu bahis kapandi, artik labda hamile degilmisim gibi davraniliyor :)

Bu hafta hamileligin 15. haftasi. Babycenter'dan ozetle 10-11cm, 71g olmus bizim cengaver. Elma boyutlarinda imis. Amniotic siviyi burun ve ust solunum yollarindan soluyarak akciger gelisimine yardim ediyormus. Bu hafta bacaklar uzuyormus, kollarindan daha uzun olacakmis bizim kurbaga bacaklar.Butun eklemlerini hareket ettirebiliyormus.

Iste bu cok heyecan verici! Goz kapaklari kapali da olsa isigi hissedebiliyormus. Isik tutarsam uzaklasmaya calismak amacli hareket edermis! Dilinde tat tomurcuklari gelisiyormus, henuz tad alabilme asamasinda degilmis. Cinsiyet iyice netlesmis artik. Fakat biz 20. hafta civarindaki ultrasona kadar bekleyecegiz ogrenebilmek icin.

Bende ise artan hormonlar ve kan hacmi yuzunden burun tikanikligi, burun kanamasi gorulmesi normalmis. Bu haftasonu biraz da allerjilerimi suclayarak oda nemlendiricisi (buhar ufleyen bir alet basitce) edindik, biraz ise yaradi aslinda. Fakat ozellikle geceleri tikali bir burun epey zorluyor. Zorlugumuz bu olsun gerci, ben kendimi bildim bileli allerjik sumuklu, yeni bir durum degil bu bana :)

Son olarak H1N1 asisi, hic bir yan etki yapmadi. Onceki grip asisi daha cok hirpalamisti, bunda sadece ilk gun hissettigim kirikliktan baska bir dert olmadi. 

isten gucten - ilk temas

Bugun is yerim yani okul tatil. Ama ben sabah 8bucuktan beri (10bucuk saat simdilik) calisiyorum. Hic durmadan, hic oturmadan tezim icin en kritik sayilabilecek deneyleri yapiyorum. Ilk hatami yaptim bile. Yorulmak iyi gelmiyor, hata yapiyor insan; ara vereyim, bir bahaneyle blogu da guncellemis olurum dedim.

Dun ilk kez bebegi hissettim. Elim karnimda 'ilk hissedecegim zaman simdi mi' diye bastirip duruyorum zaten. H. bebegi ezdigimi soyleyip ugrasiyor benle. Ama dun arabayla trafikte kalmisken elim karnima gitti. Anatomi biliyorum, gaz degildi, aortun atimi degildi. Boyle avuc icine iki parmak ucunla dokunus gibiydi. Oyle guclu tekme falan degil, kucuk surtunmeler ama sadece iki parmak ucu buyuklugunde. Iki farkli zamanda (isiklarda bekledigim anlari seviyor olmali) hissettim ayni seyi, bir daha olmadi. Veteran anne diyorlar birden fazla cocugu olanlara, gazi anne yani. Iste bu tecrubeli anneler bebeklerini ilk kez annelere gore daha erken hissedebiliyorlarmis. Farki gazla bebek hareketini ayirdedebilme tecrubeleriymis. Sonradan eklenmis not: 16. haftadayim, hala bir sey hissettigim yok. Eger abartip da bebegin bir yerini ezmemissem ben o gun bebek falan hissetmemisim. Hala sabirsizlikla bekliyorum :) Sanki o zaman gercekten hamile hissedecegim :)))

Hala kilo almadim. Sanirim pek cok kadinin gobeginin buyumesinden ilk kez mutluluk duydugu tek zaman hamilelik donemi. Gobek buyuyor, kilo yok. 3. ay dolmak uzere, sanirim kilolar gelecek. Dusunemiyorum en az 12 kilo daha agir olacagimi. Simdiden yemek yiyince karnim acayip sis geliyor (bu sayede eskisi gibi kocaman porsiyonlar hupletemiyorum), nefesim kesiliyor oyle sisken.  Azar azar, gunde 6 ogun yemeli gibi seyleri duydugumda ben nasil yapacagim diye dert ediyordum. Mecbur azar azar yiyor insan, eh obur da olunca 6 ogunu atlatamiyorsun.Bir de su icme aliskanligi edinebilsem. Su icmek, su kokulu vitaminleri yutmak kadar gorev benim icin. Unutuyorum, aklima bile gelmiyor her ikisi (H. pesimi birakmiyor ama). Ilk aylarda acayip susuyordum, sanmistim ki bu boyle devam edecek. Sanirim mide yanmasindandi o hararet.

Bunun haricinde anlatabilecegim is konulari hep. Son bir kac gun cok yogundu. Chicago'ya gidiyorum bilimsel bir toplanti icin. Verilerimi sunacagim posterimi hazirlamak beni cok zorladi. Uykusuz kalmayacagim, stres yapmayacagim derken uzadi da uzadi. Tabii sonucta ben her zamanki ben, yumurta kapiya dayaninca poster bitti, son dakikada basildi. Her sey hazir. Simdi yaptigim yine "son dakika" turunden deneyler. Gitmeden evvel yapip bitirmem gerekenler. Hamile farelerle deney yapiyor olmak nasil celiski yaratiyor, icimi eziyor anlatamam. Diger taraftan hamile insanlara dogru duzgun test edilmeden verilen cok muhim bir ilaci test etmenin rahatligini yasiyorum. Kac yavru zarar gordu simdiye kadar kim bilir. Umarim bulgularim yararli olur.