Unutkanlik - New Orleans gezisi

.
Biz donduk New Orleans'tan. Aslina bakarsaniz sasirdim kendime. Normalde beni araba tutar, uzun yola hic gelemem ama 8er saatten gidis-donus pek yormadi bile. Sadece uzun sure oturmaktan belim biraz zorlandi ki o her halukarda her seyden zorlanir. Yolculuk oncesi doktora sormustuk, 2 saatte bir durup kisa yuruyusler yapip bol su icersem hic bir sorun olmayacagini ogrendik. Sahiden de oyle oldu. Uzun yoldan, yolculuktan korkmaya gerek yokmus.

New Orleans'ta bol Fransiz pastahanesi (bizimkilerden iyi oldugunu soyleyemem ama hic yoktan cok cok daha iyi), bol yeme, bol gezme, bol muhabbetle gecirdik vaktimizi. Ev sahiplerimiz harika agirladi bizi. Blogundan yillardir takip ettigim, kari koca cok sevdigimiz Biyolokum ve Meren'le tanisma sansimiz da oldu. Cok keyifliydi her sey.

Yalniz, dondukten sonra neye ugradigimizi sasirdik. Bizim guzelim Florida havasi sogumus, buz gibi olmus! Ev bir turlu isinamadi, sabah kalkmak iskenceydi. Aslina bakarsaniz, bugunun sicakligi 14-4 C derece. Istanbul'la karsilastirinca cok soguk degil aslinda. Fakat bizim evler kagittan sanki (okul binalari haric neredeyse tum binalar prefabrik evlere benzer burada), izolasyonu cok zayif. Evi isitmaya yarayan alet aslinda yilin 9 ayi sogutan klima, cok etkili degil. Elbette biz de unutmusuz soguk nasil bir seymis :)

Iste ben de paltomu aradim sabahin korunde. Yok yok! En son Chicago'daki kongrede falan kaybettigimi dusunup baska seyler gecirip ustume ise geldim. Insanin kafasi ne is yaparsa yapsin bir yandan takili kaldigi problem uzerinde calisiyor. Sonunda buldum nerede oldugunu. Evin hemen dis kapisin yanindaki dolapta asili! Palto kaybolmadi ama kendimi yine de cok aptal hissettim.

Bundan once laboratuvarda dondurucudan aldigim solusyonlari 37 C derecede cozmek istedim. Sonra yapmayi planladigim deneyi ertelemek zorunda kaldim. O solusyonlar benim aklima 2 gun sonra gelebildi, elbette artik hic bir ise yaramazlar. Kac hafta gecti hala solusyonum yok, burada Christmas tatili nedeniyle hayat durmus. Iste benim bu yaziyi boyle uzata uzata yazma nedenim de is yerinde yapilabilecek her deneyi yapmis olmam, ama saat hala erken oldugundan ve dun kimseye bir sey soylemeden ise gelmedigimden kaynakli sucluluk duygusuyla burada oturmamdir.

Bu arada solusyonlari kimsesiz bulan is arkadasim "Uzulme, hamilelerde oluyor boyle" demisti. Daha sonra patronum disarida unutulan (tabii ki ben unuttum) baska solusyonlardan bahsetti. Sonra dert etmemem gerektigini, hamilelikte boyle oldugunu soyledi (eslerinden cok cekmis anlasilan bu adamlar). Bu anlayisa sevinsem mi uzulsem mi bilemedim...

Aslina bakarsaniz unutkanlik yaziya da yansiyor, 'ne diyecektim, nasil baglayacaktim konuyu' unuttum. Simdilik bu kadar olsun :)

ilk hamile pantolonu, unutkanlik vs.

Aslina bakarsaniz Pazartesi gunundeki sunumumu hazirlamayi ertelemek icin mazeret oluyor bunu yazmam. Bir kac gun once iyice buyuyen gobegi ezmeyen bir pantolon ismarladim internetten. Normalde gormeden ayakkabi almak kolay oluyor. Burada Zappos ismarladiginiz ayakkabiyi hic bir kargo ucreti almadan bir gun icinde kapiniza birakiyor. Eger ayakkabi bir nedenle hosunuza gitmediyse yine ucretsiz olarak geri gonderebiliyorsunuz. Fakat giysilerde bu rahatlik yok. Riske girip su pantolonu ismarladim ben de (indirimdeydi bu, simdi degil?!). Cok rahat, kumasi yumusacik; buradaki arkadaslara tavsiye ederim (evet Ycurl, seni dusunerek yaziyorum bunu ).

Cok yogun is temposunun icinden az calisarak nasil cikabiliyorum bilmiyorum. Devamli bir tatminsizlik soz konusu. Giderek su tezi bitirmem gerek sure kisaliyor, iyice daraliyorum. Stres yapmayacagim diye diye cok gevsedim herhalde, toparlanamiyorum. Bir de unutkanlik halleri basladi. Gecenlerde yapacak oldugum detaylarini unutmayayim diye yazdim sirayla. Sonra cok karmasik oldu deyip bastan yazdim, bu sefer bazi detaylari eklemeyi unutmusum. Sonucta bir kac grup cope gitti . Isin bu kismini dusunmemistim. Zaten kafasi daginik biriyim, gel de bu haldeyken toplu tut her seyi!

Ahh! Boyledir blog!

Not: Fotograf oylesine bir secim. Bu bebek goril, adi Hasani, annesi tarafindan reddedilmis, neyse ki bir uvey anne talip olmus ona bakmaya. Ara ara aklima gelir durur bu fotograf, kaynak burasi.