bir ay daha

Bugunden itibaren bir ay kaldi. Daha cok endise hissettigim.

suni panik

Bugun kendi kendime stresle neler yapabildigimi gozlemledim. Mikroskop basina oturup da aylar suren calismamin neasil sonuclandigini anlamak icin bakmaya basladigimda bir anda bir panik konusu sectim kendime. Ates yuzume dogru yayilmaya basladi.

Arada kendimi sakinlestirmeye calistim. Yok canim dedim hippocampus’leri kesmis olmama imkan yok. Tamam antikorlarimdan birinin arkaplani cok guclu idi, iyi isaretlenmemisti ama hippocampusler orada olmali. Kalbim deli gibi atmaya basladi. Kafam uyustu. Ben hala bakiyor, anlama calisiyordum. Buyuk bir sukunet icerisinde panik yaparken ben vucudum sarsiliyordu. Nasil soylerdim, nasil mumkundu, hoca ne diyecekti, off nasil aciklayacaktim!!! Kalktim hocanin yanina gittim, kahretsin telefonda! Geri dondum mikroskoba, yok iste, hippocampusler yok! Neuoroanatomy bilgini calistir, neredeler demeye kalmadan kendimi tekrar hocanin kapisinda buldum.

Bir seyler yanlis dedim. O oo! dedi. Geldi, nesi yanlis dedi. Hippocampusler diyebildim. Gayet guzel isaretlenmisler dedi. Cok mu onden kesmisim beyinleri, hippocampuslu kesit sayisi az dedim. Yok degil dedi. Gosterdi. Evet yaaa! Hippocampusler orada! Hakliydi.

Peki ben bu suni stresi nasil/neden yarattim kendime? Hep bir sorun mu olacakti benim deneylerimde? Sorun ola ola, kendimi hazirlaya hazirlaya, soruna sartlanmis miydim ki? Neydi canima kastim? Bu huyumdan vazgecebilecek miyim? Hala yanan midem huzurlu bir gun yuzu gorebilecek mi?

Bahar 2010, uretim donemi

Az once benim danismanla konustuk. Su anki projelerimi anlattim, nelerle mesgul oldugumu. Yazmaya calisip yazamadigimi, zor oldugunu. Sanirim ilk kez danismanlik yapti bana. Ozelestiri yapti bir onceki komite toplantisindan bahsederken. Kendisinin yazarken nasil taktikler uyguladigindan bahsetti. Iki makale yayinlariz biz dedi, ikincisi hakkinda cok emin konusmadi. Ne zaman mezun olmak istedigimi, Aralik 2009′u hedefleyip mantikli dusunerek Bahar 2010′da mumkun oldugunu soyledim. O da oyle dusundugunu soyledi. Bahar 2010′da bitiyor!

Cok calismali, calisilacak.

son icki

Bu arada uzun bir sureligine son kez sarhos oldum 19 Haziran 2009 Cuma gunu. Arpat ile Ania icin verdigimiz partide ardarda ictigim Tequila’lar beni costurdu, dans ettirdi. Bu ayin yumurtasina yazik oldu, olacakti zaten. Gelsin ayik yumurtalar!

sigorta

Bugun saglik sigortasiyla ilgili kafamiza takilan sorularin cevabini almis olduk. Sanki yedekte bekleyen erteleme nedenimizdi bu.

Su an ben doktora yapiyor oldugum icin okulun saglik sigortasina kayitliyim. H’nin sigortasi daha farkli ve ucuz; benimkini okul odediginden pahali olmasi sorun olmuyor. Fakat mezun olduktan sonra hamile olmam durumunda sorun cikabilirdi. Burada cogu sigorta sirketi esin hamileyse sigortani yapmiyor. Eger sigortaya kayit olur da hamile kalirsan masraflarin sadece bir kismini karsiliyor. Bizim merak ettigimiz benim olasi dogumdan once mezun olmam halinde okulun sigortasina devam edip edemeyecegimizdi. Ogrendik ki okul sigortasina kayitliyken hamile kalmam yeterliymis mezun olduktan sonra sigortamin devam etmesine. Tabii rahatlatici bir haber. Sevindim cok.

Geriye H’nin projelerinin akibetini gorebilmek, benim de yarin danismanimla mezuniyet plani cikarmam kaliyor. Eger her sey yolunda giderse calismalara baslayacagiz Agustos ayinda. Merakli ve endiseliyim. Beklemekten, deneyip umutlanip yeniden yeniden denemekten korkuyorum. Her seyde oldugu gibi tum sabirsizligimla ‘hemen’ olsun istiyorum. Sanirim endiseden cok merak benimki.

basla

Sevmiyorum vitamin icmeyi. Cok kokuyor geliyor bana. Bir tabak seftali dilimleyip koca bir bardak suyla az once yuttum vitaminlerin ilkini. Kac zamandir erteliyordum. Bakalim her gun icebilecek miyim?

pozitif

Cok seviyorum ben sevgilimi! Mutluyum ben 

Pozitif olmaya karar verdim bugun. Hic bir seyi ertelememeye bir de. Her seye iyi yonunden bakmali. Mutlu olup olmayacagimiza kendimiz karar veriyoruz demisti A.. Cok hakli.

vitamin

Bu siralar dertliyim ben. Daha vitamin almaya falan baslamadim. Bir adamla cok seviyorken birbirini nasil bu kadar gergin olabiliyoruz, anlayamiyorum. Ama gecti her sey. Bugun mu, baslasam mi vitaminlere?

Spor isi fena gitmiyor bu arada. Her yanim agriyor. Dun agri kesici almak zorunda kaldim. Bacaklarimin agrisindan altina yapmis bebekler gibi yuruyorum. Yahu laf donup dolasip bebege mi geliyor, nedir?

hazirlik

Hazirliktan sayalim bunu. Spor yapmaya basladim. Son iki gundur sabah spor salonuna gidiyorum.
Sevgilim “cocuk yapacaksak senin kas yapman gerek” dediydi. Ozellikle belimi, sirtimi guclendirmem gerekli. Cok hakliydi. Kac zamandir erteledigim spora bu bahaneyle/motivasyonla baslamis oldum.
Hala fikri garip geliyor dogrusu. Surada Agustos’a ne kaldi ki? Olur mu ki?

Vizem Haziran’da bitiyor olmasaydi Temmuz’da Meksika’ya gidelim demistik. Sevgili de farkinda ve mahsun, bebek olunca boyle buyuk geziler yapamayacagiz. En azindan ilk yil.

Is konusu ayri stres benim icin. Bacagimdaki zona yeri agriyor, sancisi bazen dayanilmaz olabiliyor, ozellikle uykuda. Acaba hamilelikte can sikar mi boyle?

ilk

Bu sayfaya ne yazacagimi bilmiyorum. Yasadiklarimizla dolacak burasi. Bizi nelerin bekledigine dair endiseli bir merak var. Yazmadan, anlatmadan olmazdi. Bugun baslamis olayim.

Bir bebek hayalimiz var. Biyolojik olarak coktan hazir oldugum bir sey bu. Ama sanirim ilk kez bu kadar gercek, bu kadar olasi her sey. Gozu kara olmak gerek. Tez yazarken bebegi icinde buyutmek delilik gibi geliyor kulaga. Deliyim bilirim de bu ayri bir his :)