Ödül - 25. haftadan

Oncelikle, Babies - Bebekler diye bir sinema filmi gosterime girecek Nisan'da. Tanitim filmi cok seker, muhakkak izleyin derim:

IMDB sayfasinda ve Youtube'da izlemek mumkun.

25. haftamizdayiz. Hayatimiz aslinda hizla degisiyor; bu hiza yetisememenin sikintisi var icimde. Zaten cok olan islere yetisilemediginden bazisi erteleniyor, karnim buyuyor, ben kendimi devamli saglikli ne yesem diye dusunurken buluyorum ve her nedense bebekten daha az soz ediyorum. O oradan beni tekmeleyedursun ben isime bakiyorum, bazen sirf bu yuzden nedensiz bir sucluluk hissi bile kaplayabiliyor icimi.

Boyle zamanlarda, islere yetisemedigim ve hizlanacak yere daha da yavasladigim donemlerde yani elimi etegimi cekip her seyden kacasim geliyor. Belki de yavaslamama sebep bu kacis istegi. Aslina bakarsaniz ne kadar kolaydi bebekten once bunu yapmak. Simdi ise azicik koseye sikistirilmis (elbette bizzat kendim tarafindan) hissediyorum. Ebeveyn sorumlulugunu hisseder oldum. Bu bebek Nisan sonunda ya da Mayis'ta dogacak, erteleyemem, kacamam, degil mi ama :)))

Bebekle ilgili hazirlik diye sadece denk geldikce indirimlerden aldigim bir kac parca giysi var elimizde. Oysa yapilacak ne cok sey var. Bundan daha da onemlisi annem gelecek Nisan'da. Amerika'ya Ingilizce bilmeyen annesi/babasi gelmis olan var mi? Tavsiyelerinize cok sevinirim. Turk Hava Yollariyla ucus en guzeli olsa gerek. Diger taraftan gumrukten gecmesi, bir sorun olursa, aktarma yaptigi ucagi kacirirsa gibi sorunlar takiliyor kafama. Gerci annem gibi bir kadinin dil bilmese dahi halledemeyecegi sorun yoktur ama ABDye ilk kez uctugum vakit geliyor aklima :)

Bebek ve annem geleceginden baska bir eve tasinmayi dusunuyoruz. Ev aramaktayiz. O kadar cok ev bakiyorum ki internette sanirim evi bulduktan sonra da aliskanlik olarak devam edecek bu aramalar. Daha once buldugumuz fakat hemen tasinmamiz istendiginden cifte kira vermemek icin beklemeyi tercih ettigimiz harika evi kacirdik. Bakalim sans bir daha yuzumuze gulecek mi?

Butun bu ic karartici seylerden haric gecenlerde cok hosuma giden, guzel bir odul verildi bana :).

1. "Aaa hiç böyle düşünmemiştim" dedirtenlere
2. Okuduğumda gülümsetenlere
3. Çocuklarına oyun ve oyuncak uyduran, "çocuklar gibi eğlen"meyi bilenlere
4. Dünyayı çocukların gözünden anlamaya çalışanlara
5. Yeni şeyler denemeye açık olanlara
6. Şaşırmayı bilenlere
verilen bu odulu Evren  "kalbi, diğer çocuklara da yer açacak kadar geniş olanlara" diyerek bize de vermis. Cok tesekkurler! Ben de oncelikle cicegi/karni burnunda, yavrusu coktan koynunda olan tum annelere gondereyim odulu. Ycurl, Bahar Karlari ve (blogu olmasa da) Aslihan  hamiledaslarim olarak ayrica 2010un potansiyel en mutlu annesi odulunu alsin :)

Son olarak bilgisayarimin "L" harfi cogu zaman basmiyor. Yazi ve yorumlarimdaki "L"si eksik tum yazim hatalarim icin simdiden kusura bakmayin.