13. hafta - karides

13.3'teyiz bugun. Gunlerimiz pek yogun ama bende bir rahatlik ki sormayin. Sabah uyumak istedim, ise gitmedim oglene kadar. Baska zaman olsa nasil stres olurum. Oysa bugun hic bir sey yokmus gibi elimi kolumu sallaya sallaya oglen vakti geldim ise, hic bir sey yokmus gibi deneylerimi yaptim, bitirdim.
Deney acisindan yogun olmayan bir gunde yapilacak is ya tembellik yapmak ya da benim durumumdaysaniz (doktorayi bitirmenin sancilari icinde) makale okumak, tez icin bir seyler yazmaktir. Bense uyudum, guzel bir kahvalti ettim, keyifle.

Umarim bu rahatlik son derece yogun olan is programimi son dakikalara sikistirip beni ve bebegi strese esir etmez.

Bu hafta bebegin govdesinde buyume daha fazla, vucudun 3te birini olusturuyormus artik. Parmak uclari gelismis, incecik seffaf derisinin altindan damarlari gorunebilmekteymis. Eger kiz ise simdiden yumurtaliklarinda 2 milyondan fazla yumurta varmis. Boyu 8cm kadarmis, agirligi ise 28g kadar (orta boy bir karides kadar diyor kaynak sayfam).

Benim ise ilk 'trimester'in son haftasi. Bahsedilen hamileligin en guzel gunlerine az kaldi. Istahim acildi, daha iyi ve mutlu hissediyorum. Karnim epey bir buyudu, saklamak mumkun degil. Kilom 61'e vurmus durumda, ilk uc ayda 3 kilo ile ucuz atlattim diyorum. Bu kilo meselesine takilmamin nedeni bizim ailede bebeklerin cok buyuk dogmasi (hamilelik diyabeti olmadigi halde). Kuzenim bir ay sonra dogum yapacak ve hamileligi boyunca cok hizli kilo aldi. Benim bu tempoyla calisiyorken olasi bir saglik sorununa, diyete vb. tahammulum olamayacagindan korkuyorum. Ilk uc ay kritikti benim icin; yiyebildigim kadar yedim, sinir koymadim ama dedigim gibi 3 kiloyla atlatmis olmak iyi oldu.

Bu ikinci 'trimester'i (trimester'a Turkiye'de ne diyorlar?) tez yazarak gecirecegim. Umarim bebegin/hormonlarin yardimiyla kolay gececek. Stratejilerime gore tez/savunma dogumdan bir-iki ay once bitmis olacak, ben yaz boyu calismadan bebege bakabilecegim, sonbahar donemi basinda da post-doc olarak ise baslayabilecegim. Umarim her sey yolunda, planlandigi gibi ilerler.

12. hafta - misket limonu

Bu hafta da geride kaldik. 13. haftamiza girmis durumdayiz, henuz 12. haftayi ozetleme firsatimiz olmadi. Gectigimiz Cuma gunu tarama testini yaptirdik (12.3'te). Bu seferki ultrason cok daha detayli goruntu veriyordu, dolayisiyla izlemek cok heyecan vericiydi.

Bebegin vucudundaki tum kemik yapilari ayirt etmek mumkundu. Yuzu resimlendirilen uzayli figurlerine benziyordu. Henuz yumusak doku gelismediginden buyukce bir kafanin kucuk bir bolgesinde burun kemigi ve dis tomurcuklari ile kuru kafa/uzayliyi andiran bir goruntu cikiyordu. Ailelerimizin her ikisinde de koca kafalilik normal bir sey oldugundan bebegin kafa cevresinin bir hafta ilerden gitmesine sasirmadim ama "nasil dogacak bu koca kafa" diye korkmuyor da degilim. Omurgasindan el ve ayaklarina her sey cok netti, femur (ust bacak), radius ve ulna (on kol) kemiklerini kendim ayirt edebiliyordum. En hos kismi, bebegin yuzune 'zoom' yapilip hem kafasinin hareketlerini hem de kalbinin atisini es zamanli ayakta monitore yaklasmis H.'yi de izledigim sahneydi. Ellerini acip kapiyor - ki kocaman elleri var- ve devamli salliyordu. Guzeldi, komikti; cok cirkindi :)

Gerekli olcumler alindi, kan verildi. Simdi 2 hafta kadar beklememiz gerekiyor test sonuclarini almaya. Degisen bedenim, buyuyen gobegim, alistigim mizmiz hallerim ve gorduklerimden sonra bebegin saglikli olmasini dilemekten baska yapacak sey kalmiyor bana. Umarim her sey yolunda gider.

Babycenter'in dedigine gore 12. haftada reflekslerin gelismesi buyuk habermis -ki ultrasonda hareketlerine, ellerini acip kapasina sahit olduk. Barsaklar gelisiyor, bobreler idrar torbasina simdiden idrar uretiyormus. Kafa, yuz, sinir sistemi gelisimi ise tam hiz devam etmekte imis.

Bende ise plasentadan salgilanan progesteron sagolsun, yemek borusu ile mide arasindaki kapagin gevsemesi sonucu mide yanmasi halleri gormek -ki goruyoruz gayet- normalmis. Rahimin ust kismi pubic kemigin hemen uzerinden hissediliyormus (anatomi bilmek cok faydali bu tur farklari erkenden yakalamak icin).

Dogrusu gobegim epey buyuk (bence). Artik saklamak mumkun olmuyor. Koyu renk ve bol seyler giymek pek ise yaramiyor. Su test sonuclari bir gelse de artik bebegi saklamaktan kurtulacagim gunleri gorsem diye bekliyorum.

Bu arada biz cinsiyetini ogrenemedik bebegin. Ultrasonu yapan kisi kizlarin klitorisinin erkeklerin penisi kadar buyuk olabilecegini, ayirt etmenin zor olacagini, o yuzden bir sey soylememeyi tercih ettigini anlatti bize. Fakat biz merakimizi gizlemedigimizden genital alana bakti, bizim gordugumuz kocaman (goreceli elbet) bir keseydi ama kiz/erkek fikrimi sadece erkek lehinde %60'a degistirebildi. Mecbur 18.-20. haftayi bekleyecegiz, bir sonraki ultrasona artik.

kaynak sayfa

Bu cinsiyet konusunda ultrasonu ceken kadinin anlattiklarindan sonra daha once pek dikkat etmedigim genital organ gelisimine baktim. Sahiden de iki cinsiyet arasinda genitallerin gelisimi cok benzer. Yukaridaki fotograflar 11. hamilelik haftasinda (9. embriyonik gelisim haftasina denk geliyor) kiz (sag) ve erkek (sol) bebeklerin dis genital organlarinin resimleri (1. Anus, 2. Labio scrotal folds, 3. Legs, 4. Genital tuber, 7. Urethral groove, 8. Urogenital folds). Inanilmaz guzel!

10. hafta - kumquat ya da erik diyelim biz

10. haftamizin icindeyiz. Zaman oldukca hizli geciyor bana gore.

Bu sabah cok heyecan vericiydi. Ben NT-tarama testini yaptiracagimiz icin bugunki ultrason randevumuzun iptal edilecegini zannediyordum. Fakat telefonda bu ya da aksi onaylanamadi. Sabah her halukarda randevumuza gittik H. ile. Ultrasona girmemiz gerektigini, boylece bebegin gelisiminin hangi asamasinda oldugunun belirlenecegini ve NT-randevusunun bu bulgulara gore verilecegini ogrendik.

Ben ultrason cekilmeyecegini sansam da heyecanlanirken bulmustum kendimi, komik gelmisti. Bosa degilmis.

Bebegi gorduk, yanlamasina oylece duruyordu basta. Ben zaten bir tepki versem karnim kasildigindan goruntu kayboluyordu. Kendimi kasip gulmemeye, konusmamaya ve sadece izlemeye calistigimi hatirliyorum. Bir zaman sonra kipirdamaya basladi kollari ve bacaklari. Iste o anlar cok guzeldi. Gercekmis! Oradaymis! Hizliydi her sey. Sonra ultrasonu ceken kadin analiz icin baska bir odaya gectiginde bebegin son goruntusunu ekranda acik birakti. Guzeldi izlemek.

Ultrasonun bebege yararli bir sey olmadigini biliyorum. Ama bu NT-taramasi icin iki hafta icinde tekrar bir ultrason cekilecek olduguma sevindim dogrusu. Sanirim hic bir zaman tatmin olamayacagiz gorduklerimizle ama ilk kez bu kadar hamile hissettim. Hareket etmesi acayip guzel!

Bugun kardesim B.'nin dogumgunu, hediyesi bebegin fotografi oldu. Guzel ve unutulmaz bir gun oldu benim icin :)

Bu haftanin beklenen gelisim detaylari soyle: Zaten ultrasonunda soyledigi gibi boyu (bas-kuyruk sokumu arasi) 3.5cm. (erik kadar diyelim, buradaki kumquat denilen mandalinamsi bir meyveden bahsediyor kaynak sayfam). Kalbi neredeyse benimkinin iki kati hizla atiyor. Gelisiminin en kritik donemini atlatmis durumda. Icinde bulundugu sividan yutuyor ve bol bol hareket ediyor. Yok olmakta olan yolk sack'in yerine karaciger devreye girip alyuvar uretiyor. Ektoderm cilgin; tirnaklar cikmis, saclar belirmeye baslamis.

Benim icin ise durum daha ic acici. Derdim hic alisik olmadigim sekilde pantolonlarin belimi sikmasi. Istah sorunum yok, ne fazla ne az. Sadece iki kiloya yakin bir artis soz konusu. Ama gobegim buyudu epey. yemek yiyince hemen disa portluyor. Sindirim dertleri var elbet, barsaklar yavasliyormus bebege daha fazla besin emmek icin. Zaten vucut su topluyor. daha 3.5cm bebek ile koca gobek arasindaki iliskiyi aciklamak icin mazeretler bunlar.

Karnin disa cikik olmasini bebegin tutundugu yer belirliyormus. Benim plasenta rahimin alt duvarindaymis. Bakalim detayli ultrason ne diyecek. Gerci ondan once, yarin doktor randevumuz var, ona sorarim. Yeni gelismeler cok yakinda :)

10.haftadan haberler

10. haftaya girdik. Her sey yoluna girdi. Mide yanmasi, halsizlik yok. Cok zinde hissediyorum. Keyfini cikaracakken aksine cok kosturur oldum. Iste cok calisiyorum. Yine de keyifler yerinde. Bebegin varligini unutur gibi oluyorum bazen. Sisliklere alistim. Me.melere cozum diye emzirme amacli da kullanilan bir yatak sutyeni aldim. Super rahat, ezmiyor vs. ama emzirme amacli kullanilacagi zaman cok komik oluyor.

Bir ara gidecegimiz hastahaneye alternatif bir yerler bakmayi denedim. Arkadasimin tavsiye ettigi yerden sadece gorusmek icin dahi randevu alamadim. Moron diyebilecegim nadir insanlardan cikti sekreter. Daha once yapilmi sne kadar testim varsa gondermem gerektigini, aksi halde randevu veremeyecegini soyledi. Gonderdim, fax hatlari mesgul, devamli mesgul. Persembe ultrasonumuz var, ondan once gorusebilmeyi istiyoruz dedim, olasi bana en erken verebilecekleri randevu gununu sordum, bir cevap da alamadim. En sonunda fax hala ulasmamisken onlara azarladim kadini, sonunda bana persembe guu randevu verebilecegini soyledi. Cok kizmistim, gec deyip kapattim telefonu.

Ben guzel guzel giderim simdiki hastahaneme, doktorumla tanisiriz, ultrasonumuzu cektiririz ondan sonra sevmediysem baska yer bakarim diye karar verdim. Bos yere can sikintisi.

1. trimester ultrasonunun yerine NT-tarama denen ultrasonu cektirecegiz. Kromozom anomalilerinin teshisi icin. O da sanirim 11. haftada oluyormus. Yani bu durumda yarinki ultrasonumuz da iptal. Bebegi gormeden hamile olduguma hala inaniyor gibi hissetmiyorum. Sanki ultrason cok seyi degistirecek kafamizda.

Onumuzdeki hafta sonunda Chicago'ya gidiyorum kongre icin. Umarim o zamana vermezler randevuyu, iki isi nasil denk getiririm bilemiyorum. Simdi bana dusen hastahanenin beni aramasini beklemek.

Yemek ve istah problemi halloldu gibi. Artik duzenli olarak 3 ogun ve aralarda kuru kayisi/uzum vb. seyler yiyorum. Istehim eskisi gibi deli istahi degil. Toplamda iki kilodan az aldim. 3. ayda oldugumuzu dusunursek gidisat iyi gorunuyor.

Simdiden karnim disa cikik. Uzun seyler giyiyorum kapatmak icin. dusuk bel pantolonlar rahat oluyor. Bir hamile kemeri gibi bir sey aldim, pantolonu fermuarini cekmeden belinde tutmaya yariyor. Ama cok hamile gorunuyor gibi hissettim onunla. Boyle salas gayet rahat oluyor.

Is yerimdekilere hala bir sey soylemedim. Daha va rdiyorum. Kongreden sonra makaleyle ilgili bir iki sey cizittirebilsem belki o zaman daha rahat hissedecegim soylemek icin. Simdi tatilden geldim, hamileyim demek suclu hissettiriyor. Bunun yanisira zaten arkadasim gibi olmadiklarindan bilmelerine de gerek yok diyorum.

Simdilik bu kadar olsun, ben seminere kosayim :)

havuz

Butun gun is yerinde kolumu kaldiracak gucten yoksundum. Isime yogunlasamiyorum son bir iki gundur. Umarim gecicidir. Yaklasik 10 gun sonra Turkiye yolunda olacagiz. Ertesi gunu dert etmeden huzurla uyumayi hayal ediyorum; azicik nazlanmayi, tembellik yapmayi. Burada calismasam bile sucluluk duygusu her seyi bozuyor, keyif yok maalesef.

Kilo verdim biraz daha, 57lere dustu kilom. Ilk uc ayda yadirganacak bir sey degil elbet. Hem ben bunun sadece bu haftaya ozgu oldugunu, adapte olur olmaz sismeye baslayacagimi biliyorum :) Ayni anda iki disimi cektirmek, yumurtlama gunune denk geliyor diye agri kesici kullanmamak ve agri icinde kivranmak baslangic kilomu genelden dusuk duzeye indirdi. Iyi oldu sanirim. Ne demeli, her seyde bir hayir vardir?

Mide bulantim sabah coktu. Eger bir sey yemezsem, bir iki saat icinde midemdeki ates bogazimdan fiskiracak gibi geliyor, yaniyorum. Ama bu dert degil, eskilerden tanidik bir sey bu. Halsiz olmamam lazim. Tek istedigim bu. Yarin hele zor bir gun iste. Sabahtan itibaren cok ve araliksiz calismam gerekecek.

Bu aksam keyifliydi ama. Once A. ile konustuk webcam'de, guzel oldu. Sonrasinda arkadaslar geldi evimize. Havuzda yuzduk, mangal yapip sarkilar soyleyerek afiyetle yedik. Cok eglendim. Havuz jimnastigi sahneleri unutulacak gibi degil :). Inanilmaz guzel bir enerjiyle doldum, yuzdum epey. Evet kesinlikle yuzmeliyim, daha cok daha sik.

Henuz cok az insan biliyor hamileligimi. Arkadaslarimiza biz soylemek istiyoruz. En dogru zamani bekliyoruz ama biz bekledikce onlar bozulur mu bu duruma?