9. aydan haberler: ayri oda, yurume ve konusma calismalari

Ilk haberimiz Ilgar'in ayri odaya cikmasina dair. Iki gundur Ilgar kendi odasinda uyuyor. Umdugumuz gibi uyku saatlerinde cok buyuk bir degisiklik olmadi (umudumuz devam etmekte). Gece uyanir gibi olup tekrar uykuya dalmasi eskisine gore cok daha kisa suruyor. Odayi ona ait bir yer yapmak icin ugrastim. Basucuna koydugum takvim resimlerini cok sevdi. Zaten cok sevdigi donencesi de orada. Farkli fotograflar, duvara asilan kurumus cicekler, mumkun oldugunca az mobilya, oyuncaklari, kirilmaz aynasi vs. masrafsiz ama degisik uyaranlardan olusan esyalari var. Ama bence en onemlisi gorus hizasina yerlestirdigimiz "Aile Panomuz". Ailelerimizin Ilgar'la olan fotograflarini astik panoya. Uzaktaki sevdiklerimizin yuzune, ismine asina olsun istedik. Cok sevdi.

Esyalarini odaya tasirken gosterdigi tepki cok ilgincti. Yatagini bolup tasimak gerekiyordu. Bu sirada devamli karsi cikti bana. Sonra ne zaman ki yatagi tekrar birlestirdim, sevinc gosterisi yapti. Yavrum seviyor yatagini :)

Odasinda yatacagi ilk gun orada bol bol oyun oynadik. Aksam yatirdigimda hic yadirgamadan uyudu. En son gece yarisinda emziriyorum yavruyu. Sabah 6 civarinda uyaniyor, elbet bir gun 7 de olur diye umuyorum :) Eski duzenimize gore cok iyi bu. O da yorgun, gozleri kirmizi uyanmiyor artik. 

Gundemimizde sadece ayri oda yok elbet. Once kosarcasina siralayan Ilgar artik tay tay ayakta durabiliyor. Ustelik bir kac adim da atabiliyor :) Artik onu kimse durduramaz! 

Sozel olarak da atak yapmis durumda. Gordugu duydugu seyleri taklit ediyor. Mimikleri cok gelisti. En cok soyledigi sey baba. Sik sik gaga'li seyler soyluyor, sanirim Ilgar'i soylemeye calisiyor. Anne diyebiliyor ama soyletmek icin ikna etmek lazim :). Dadada diye heceliyor. Dayilar ve dedeler umitli :) Bir gun anne baba ona yumulmus opuyorken muck muck opucuklerimizi taklit etmeye basladi. O gun bugundur "op  oglum" dedigimizde oyle yanagimizi falan opmeden muck diyor :) 

Dans konusunda da epey ilerleme var. Kapi gicirtisina, benim soyledigim sarkilarla bile oynamaya basliyor. Popo ve bacaklara artik kollari da ekledi. Kollar havada sallaniyor dans ederken. 

Son olarak benim spor hayatim da yolunda gidiyor. Kaslari fena gevsemis gobegimin, 9-11 ayda siki calisirsam toplanir, belli bile olmaz dediler. Tabii sure bana cok uzun geldi. Bakalim o kadar uzun zaman spor motivasyonum devam edecek mi? Sporun baslica motivasyonu olan Ilgar'a sosyal ortam saglama amaci basariya ulasti. Cok egleniyor orada. Bu konuda keyfimiz yerinde yani. 

Son zamanlarin tek olumsuz gelismesi isirma huyu. En cok beni isiriyor. Okuduguma gore yavru bir derdi varsa anlatmak icin isirirmis. Ya da ilgi cekmek icin. Bizim durum ikinci grupta sanirim. Keyfi isirmalar bunlar.  Tensel temasi en cok benimle kuruyor; belki bu yuzden beni daha fazla isiriyor. Taktik olarak hep ayni, sert ifadeli ama azarlamayan bir tepki vermeliymis. Aslinda bu tepki memeyi isirmasina engel oldu. Baslarda memeler ciddi anlamda hasar goruyordu, kaniyordu. Artik bitti neyse ki. Kol bacak, goz kapagi isirmalari da biter elbet :)

Son olarak kaka yaptigini belli etmesi icin kaka yapar yapmaz temizlemiyorum altini. Su an oldugu gibi, bir sure sonra rahatsiz olup yanima geliyor ve altini degistirmemi istiyor. Anahtar kelime olan 'kaka'li cumleler kurup temizlemeye gidiyoruz. Umarim daha sonra bezi birakma calismalarimizda bunun faydasini gorururuz. 

Simdi kakali cumleler bizi bekler, temizlige :)
---

Yavru uyudu, unutmadan yazayim istedim. Bir kac aydir yerde minicik bir cop dahi gorse hemen isaret parmagiyla dokunup kaslarini catip ciddi ciddi himmmm diyerek homurdaniyor, konusuyor. Cok ciddi incelemelerde bulunuyor. Hep ayni yerde biraktigi mandalina kabugunu aldigimizda cok kiziyor.  Her gun o koseye gidip mandalina kabugu ziyareti yapiyor. Mandalina kabugu haricinde favorileri sabitlenmis vida basliklari, her tur elektrik kablosu, priz ve fisler.

Uzun suredir kirpiklerimi fark etmis durumda. Emzirirken parmagi hep kirpiklerimde. Bir gozun kirpikleriyle oynarken ikinci gozun varligini ilk fark ettigindeki yuz ifadesi cok guzeldi. Ara sira goz yuvarlarimi tutmaya calisiyor kahakaha atarak. Burun ve kulak deliklerimi kurcalamak, yuzumu sert bir sekilde yana cevirip kupemle oynamak,  dis tellerimle oynamak diger keyif aldigi faaliyetlerden :)

Uyku ve Ayri oda

Ilgar'la zaten cok da harika olmayan uyku duzenimiz iyice bozulmus durumda. Ilgar dogdu dogali yataginda yatiyor fakat bizim basucumuzda. Onceleri yataginin bir tarafindaki parmakliklari kaldirmis bizim yataga dayamistik. Boylelikle ben yavruya istedigim zaman ve sekilde ulasabiliyor ama yavruyu yanimizda yatirip onu ezme riskini almiyorduk. Hem daha sonra kendi yataginda yatmaya alistirma gibi bir derdimiz olmayacakti. Bence cok guzel ve pratik oldu. Tavsiye ederim. Ne zaman ki Ilgar kimil kimil ilerleyip iki yatak arasina girme calismalarina basladi, o zaman parmakliklarini taktik yataga. Yine benim basucumda, bizim orada oldugumuzu gorup bilerek huzurla uyudu yavrum.

Fakat artik durum degisti sanki. Her uykusundan aglayarak uyanma, her sabahin besinde bizi cigliklarla uyandirip yaklasik bir yarim saat sonra yine uyuyakalma, sonra yine bir yarim saat sonra cigliklar derken ben su siralar iyice yiprandim. Bir donem gece teroru denen durumu yasadik. O ayri idi. Yavru uykusundan uyanmadan, ruya goruyormus gibi, korkuyla ciglik cigliga agliyordu. Bizi tanimiyor, aradigi memeyi burnunun ucunda sunulmus olmasina ragmen gormuyordu. Boyle yaklasik yarim saati bulan aglama krizinden sonra kendiliginden uykuya daliyordu. Gece teroru denirmis buna, bilmezdim. Hala devam ediyor olabilirmis fakat biz sansliydik ki bitti.

Simdiki sorundan doktoruna bahsettigimde bana "ayrilma endisesi"nin soz konusu olabilecegini, giderek dozunun artabilecegini ve bu yuzden kendi odasinda yatmayi ogrenmesi gerektigini soyledi. Tabii odasina koy, aglasin, alisir elbet gibi bir yontem degildi tavsiye ettigi. Odasi oldugunu anlayabilecek kapasitede oldugunu, ona anlatacagim seylerin sandigimdan daha cogunu anlayabilecegini, baslarda zorlansak da her ihtiyaci oldugunda yanina gidip bizlerin yan odada oldugunu, kendisinin uyumasi gerektigini vs. anlatmam gerektigini, ileriki yaslarda kendi odasinda uyumakta sorun yasamayacagini vb. anlatti.
Acikcasi cok ikna olmustum. Odasini temizledim dun aksam. Simdi yatagini ve diger esyalarini buraya tasimak gerekiyor. Fakat dun gece temizlik isi bitip de odamiza emzirmek icin gittigimde cok garip hissettim. Sanki onun odasi bizimkine cok uzakti. Sanki yavrum beni gormeyince korkardi... Sanki ben uyanip uyanip yavrunun ustunu ortmeye, nefesini dinlemeye, yuzum ona donuk yatmaya fazla alismisim. Belki yavru hazirdir da ben hazir miyim bilemedim. Degilim sanirim.

Sonra aklima babasiyla konustuklarimiz geldi. Zaman zaten inanilmaz hizli geciyor. Sanki bu ilk asama olacak. Ayri odaya cikacak. Sonra ayri dunyalarin insanlari olacagiz. Ayri eve ciktiginda uzaktaki sevgili ana babadan  ibaret olacagiz. Ayrilma endisesi sadece yavrularda olmuyormus iste. Aman!