27 Ekim 2015 Salı

Oy vermek iyi geler!

Cok uzun bir aradan sonra merhaba. Cokca olume agladik bu sene. Kisisel tecrubemin ufacik kaldigi o anlarda cok yikildim, cok tukendim, insaliga dair inancimi yitirdigimi dusundum zaman zaman. Olum agir, olum kahir, katliamlar insani buyuk bir acze hapsedip kistiran, kivrandiran ve caresizmis hissini katlandirdikca katlandiran etkisiyle hic bir seyin bir daha ayni olmayacagiyla hic bir sey degismedi aslinda dusunceleri arasinda sanci cektirdi durdu.

Bu tipik 'bebegimle cok mutluyum' tablosu yaratan anne blogunun haricinde eski bir blogum vardi. Neler yazardim diye hatirlamaya calisiyorum. Insan haklari ihlalleri, isci olumleri, iktidarin sacmaliklari vs. yurtdisi doktora deneyimimin haricinde yazdiklarimdi. Cok insanla iletisim kurdum o blog sayesinde, bazisiyla ortak derin bir gecmisi paylasmiscasina arkadas oldum. Burada da annelik macerama ortak olmus ne cok insan tanidim. Cocuklarini sokakta gorsem taniyacagim, yuzunu taniyamayacagim insanlarla dertlestim. Bu yabancilikti blogda yazmami bitiren, bu yakinlikti hep geri donup haberlesmeliyim huzursuzlugunu bitiremeyen.

Dun aksam mudurum diyebilecegim kisinin babasini kaybettigini ogrendim. Tum gun iyi gorunmuyordu ve ben aksam is cikisinda sorabildim her seyin yolunda olup olmadigini. Nasil bir yalnizliktir bu! Tek basinaydi adam, tum gun calisti, hic bir sey soylemeden. Kulturler arasi farki bir kez daha derinden hissettigim zamanlardan oldu o an. Gidip sarilayim dedim, bir iki adim attim, durdum. Ne yapilir, ne soylenir? Olume dair soylenecek her soz anlamsiz, aciz.

Etrafinda insanlarin olmamasi degil yalnizlik. Etrafindakilere ragmen yalniz olmak gercek ve agir olani. Bu blog ve onceki ve her birimizin yazip ciziktirdigi her arac bizi o yalnizliktan uzaklastiran.

Cok tesekkurler yillar boyunca burada oldugunuz icin.

Bir de ricam, 1 Kasim gunu usenmeyin, engel diye dusundugunuz ne varsa asmaya calisin ve oyunuzu verin lutfen. Bir butunun parcasi olma hissi iyi gelecektir (oglumun deyisi ile "sana iyi geler").

Kabak open bir cocuk benimki :)

6 yorum:

  1. Blogunda yazi gorunce sasirdim ve bir anda sevindim aa ne yazmis diye. Cok benzer seyler yazardim sanirim. Neden cocuklu hayat kismindan sonra o eskiden yazdiklarimizi yazamaz olduk bilmiyorum ama aslinda simdi daha cok sesimiz cikmali eger haksizliklara karsi cocuklar yetistirmek istiyorsak. evet oy kullanmak iyi geliyor orasi kesin ;) -ycurl

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne guzel tekrar burada seninle yazismak :). Daha cok yazmali sahi fakat zamani yeterince dikkatli kullanamama sikintisi malu. Artik benim icin buraya yazmak oncelikli bir sey degil. En onemlisi sebebim aktardigim hikayenin cocugumun ozel hayati olmasi durumu.
      Secimlerden sonra kisisel blogda yazmak dahil tum sosyal medya aktivitemi sonlandirmak ve kabuguma cekilmek istegi hakim. Elbet gececek, du' bakalim.

      Sevgiler!

      Sil
  2. oy verdik ama iyi hiç iyi gelmedi, tası tarağı toplayıp Uganda'ya yerleşesesimiz geldi

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yillaaaar oldu senden haber almayali! Keske daha guzel bir nedenden yazisabilseydik. Oy vermeyen milyonlar benim/bizim gibi dusunmemis bu konuda belli ki :/.
      Tasi taragi toplayip gocmus biri olarak aklinin hep orada kalacaginin garantisini verebilirim. Ama orada yasamaya dair ahkam kesemem elbet.

      Sil
  3. Ben de en az haftada bir blogumu acip yahu ben eskiden nasil yaziyordum pata kute diye dusunuyorum. Yazacak sey cok, gunden gune birikiyor ve fakat ne zamani ne kelimeleri toparlayamiyorum. Okumak hala cok guzel ama:) Sevgiler..

    YanıtlaSil
  4. Ben de en az haftada bir blogumu acip yahu ben eskiden nasil yaziyordum pata kute diye dusunuyorum. Yazacak sey cok, gunden gune birikiyor ve fakat ne zamani ne kelimeleri toparlayamiyorum. Okumak hala cok guzel ama:) Sevgiler..

    YanıtlaSil