10 Aralık 2014 Çarşamba

Bizim oglan her seye karsi :)

Aylar evvel yazmisim. Bir cok macera yasasak da son 6 ay bizim icin olumlu idi diyebilirim. Oglumuz artik eve yurume mesafesinde okuluna basladi, daha huzurlu bir okul (simdilik). 4. yas gunu civarinda kendi kendine okuyabildigini fark ettik, bu durum onun ozguvenini epey tatmin ediyor. Akademik olarak bir sikintisinin olmayacagini fakat 'soz dinleme', 'kurallara uyma' konusunda cok asama kaydetmesi gerektigini duyuyoruz ogretmenlerinden. Soz dinlemiyor, basina buyruk, her cumlesi hayir ile basliyor, bir seyi yapmak istemiyorsa kesinlikle ama kesinlikle yapmiyor, ilgisini ceken bir konuysa cok uzun sure basindan kalkmadan oturabiliyor fakat ilgi cekici degilse saniye yerinde oturmuyor, oyunlara kendi kuralarini koyup onlara uyulmazsa ariza cikariyor, her oyunda/aktivitede hakim kisi o olmali, hala 12 yasinda bir genc adam oldugunu soyluyor, agzimizdan cocuk kelimesi cikarsa yandik :)... Kisiligi kalibina epey buyuk geliyor sanki.

Bizim bu durumda en cok ihtiyacimiz olan sey yine sabir tabii ki. Buyudukce akillanan, akillandikca oncekinden farkli sekillerde de olsa zorlasan bir cocugumuz var. Karakterini zarar vermeden sekillendirmek, onu mutlu bir cocuk olarak buyutebilmek ve bu sirada ruh sagligimizi korumak zor is. Ergenlik 10'lu yaslardan sonra baslamazmis meger.

2 yorum:

  1. Kolay gelsin, Erdem de 4 yaşından önce okumaya başladı, biraz sıkıntılı bir süreç. Bilişsel olarak ilerdeler ama başka yönlerden desteklemek ve geliştirmek gerekiyor çocukları. Daha iyi olduğunuza sevindim, sevgiler...

    YanıtlaSil
  2. Her sorumuza 'hayır' cevabı vermek ve oyunlara kendi kurallarına koyma, uyulmadığında müthiş bir arıza çıkarmak kısmı çok tanıdık geldi. Beni odasından kovaladığı bile oluyor artık :(

    Hepimize bol sabır! :)

    YanıtlaSil